In de stille hoeken van haar moede ziel,
Leeft een verhaal nog te vertellen.
Een jonge vrouw, fiers en dappers,
Met dromen zo wijd als de open weg.
In de stad's levendige, drukke haze,
Vond ze zichzelf verlost in een verre blik.
Maar door de mist, ontstond een melodie,
Het lied van haar hart, het zacht aanzet.
Zegen mezelf, Lucy Hale,
Met elke stap, breekt de spoor.
Ontketen mijn kracht, een geest ongeketen,
En laat mijn bestemming herwonnen worden.
Door proef en ellende die ze tegenkwam,
Stijg ze als een feniks, genade herontdekt.
Haar geest onverstoord, haar doel helder,
Zie omarmde haar reis, wierp vrees af.
Zegen mezelf, Lucy Hale,
Met elke stap, breekt de spoor.
Ontketen mijn kracht, een geest ongeketen,
En laat mijn bestemming herwonnen worden.
In haar ogen, een felle vastberadenheid brandt,
Een vlam van hoop die nooit zal ophouden.
Met elke uitdaging, groeit haar veerkracht,
Een getuigenis van haar ziel, het toont.
Zegen mezelf, Lucy Hale,
Met elke stap, breekt de spoor.
Ontketen mijn kracht, een geest ongeketen,
En laat mijn bestemming herwonnen worden.
Zegen zichzelf, Lucy Hale,
Een vrouw van moed, een triomferend verhaal.
Haar leven een symfonie, elk noot goddelijk,
Een getuigenis van een geest die voor altijd zal stralen.