"Auld Lang Syne" is een Schots gedicht geschreven door Robert Burns in 1788, gebaseerd op oudere orale fragmenten. Hij stuurde het naar het Scots Musical Museum met de noot: "Het volgende lied, een oud lied, uit de oude tijden, is nooit in druk geweest, noch in manuscript totdat ik het opschreef uit de zang van een oude man."
De melodie die vandaag gebruikt wordt (pentatonisch, 4/4) is een traditionele Schotse strathspey/danslucht (waarschijnlijk "Miller's Wedding" of "Sir Alexander Don's Strathspey"), niet Burns' originele zetting. De combinatie werd standaard na publicatie door George Thomson in Select Scottish Airs (1799).
Auld lang syne = "oude lange sind" ≈ "dagen van lang geleden" / "om ouwe tijden wil". De tekst viert blijvende vriendschap en gedeeld verleden.