Viool en cello verschillen in snarelengte, dikte, stemming en toonproductie. Deze factoren bepalen respons en klank. Professioneel snaarinstrumentalist kiest snaren zorgvuldig passend bij speelstijl.
Beide hebben vier snaren, maar andere toonhoogtes. Laagste viool: G. Laagste cello: C (octaaf + kwint lager dan G). Overige snaren in kwinten: Cello C-G-D-A, Viool G-D-A-E.
Cello-snaren zijn aanzienlijk dikker. Laagste cello C is bijna twee keer zo dik als laagste viool G. Snaren worden dunner naar hogere toonen. Sommige spelers kiezen bewust dikke snaren voor rijker toon.
Cello-snaren: donkerder, voller. Vioolsnaren: helderder, penetranter. Laagste snaren = meest gritty. Tweede snaar = lyrisch. Derde = penetrerend maar vol. Hoogste = nauw, briljant. Cello blijft altijd donkerder/derper door lager register.
Cello-snaar is iets meer dan 2x zo lang als vioolsnaar. Viool: ~32,5 cm (gestandaardiseerd 32,5–32,8 cm). Cello: ~68–70 cm (sommige tot 72 cm).