Temperatuur heeft een invloed op akoestische instrumenten; de gitaar vormt hier geen uitzondering op. Dit verklaart waarom professionals aanbevelen om in de zaal of concertzaal te stemmen voordat je speelt. Een soundcheck helpt ervoor te zorgen dat de gitaar in toon speelt met de rest van de instrumenten in de zaal.
Wanneer men refereert aan de klank van een gitaar, bedoelt men meestal het timbru, of de karakteristiek van de eigenlijke gitaarklank. Echter, een component van klank aangeduid als intonatie of toonhoogte, heeft wél een effect en kan veranderen door temperatuurschommelingen. Intonatie beïnvloedt de algehele graad van hoogte of laagte van toonhoogte. Muzikanten over de hele wereld hebben de toonhoogte gestandaardiseerd op A=440 hertz. Dit betekent dat frequenties die trillen op 440 cycli per seconde resulteren in de toon A. Vanaf dat startpunt wordt het stemmen van de overige toonhoogtes van een instrument mogelijk.
Wanneer de temperatuur van het instrument of de omringende lucht resulteert in een verwarming van het instrument, zal de toonhoogte of klank van de gitaar stijgen. Wanneer een toon boven de standaard geaccepteerde frequentie gaat, heet het scherp. Een instrument kan een kleine mate scherp zijn zonder dat het publiek het opmerkt. Omdat overtonen, de ongehoorde toonhoogtes die helpen de klinkende toonhoogtes te kleuren, oplopen in plaats van afdalen, steekt een scherpe toon minder uit. Dit is goed nieuws voor uitvoerders, want de podiumverlichting creëert grote hoeveelheden warmte, wat de algehele toonhoogte van een ensemble tijdens een optreden verhoogt.
Koude temperaturen verlagen de toonhoogte van een gitaar. Dit is problematischer, omdat als een toon onder de minimumfrequentie daalt, het dof begint te klinken en door het publiek gemakkelijk herkenbaar is. Om dit te voorkomen, stemt de uitvoerder het instrument doorgaans iets hoger als de zaal koud is. Dit helpt om te voorkomen dat de stemming te laag daalt en houdt het instrument in een geschikt toonhoogtebereik. Orkesten en grote ensembles stemmen het hele ensemble doorgaans op A=444 hertz of hoger om te garanderen dat de toonhoogte boven een bepaalde drempel blijft.
Een akoestische gitaar weerspiegelt veranderingen duidelijker dan een elektrische gitaar. De reden hiervoor heeft te maken met de manier waarop geluid reist. In een akoestische gitaar interageren de snaren met de lucht rondom en binnenin het instrument. Als de lucht koud wordt, zal de lucht in het instrument ook koud zijn, wat de toonhoogte van het instrument verlaagt. In een elektrisch instrument reist het geluid elektronisch, dus is er heel weinig, en in de meeste gevallen geen, verandering in toonhoogte.