De Orff-Schulwerk onderwijsmethode gebruikt verschillende muziektechnieken en instrumenten die scholen eenvoudig en relatief goedkoop kunnen verkrijgen. Programma's die Orff-concepten omvatten, leren geletterdheid en muziek tegelijkertijd. Leerlingen betrekken geest en lichaam door te zingen, dansen, acteren, chanten en muziekinstrumenten te bespelen voor concerten en improvisaties in de klas.
Sopraanblokfluiten spelen meestal de melodie in het ensemble. Gevorderde groepen voegen soms sopranino, alt, tenor en zelfs basblokfluiten toe voor harmonische verrijking. De sopranino's zijn de hoogste stemmen en leveren doorgaans een descant boven de melodie. De alten vullen de harmonie in, de tenoren verdubbelen vaak de sopraanmelodie een octaaf lager. Basblokfluiten, indien gebruikt, spelen de basnoten en bewegen doorgaans in tegengestelde beweging ten opzichte van de sopraan. Docenten gebruiken nabootsing om kinderen blokfluit te leren, met een paar toetsen beginnend en geleidelijk toonhoogtes toevoegend.
Percussie-instrumenten vormen een ander groot deel van de Orff-methode. Minimaal moet elk kind een eigen handtrommel hebben, wat nabootsingsspelletjes en improvisatie mogelijk maakt. Orff-leerlingen leren een vaste puls aanhouden op de trommel en vervolgens ritmes nabootsen die de leraar speelt. Naarmate de student gevorderder wordt, zit hij in een cirkel en speelt hij een ritme dat de volgende student nabootst. Improvisatie wordt een cruciale onderdeel van de training op hoger niveau, waarbij de student eigen ritmes creëert. Aanvullende Orff-percussie-instrumenten zijn xylofonen, glockenspiels, driehoeken, ratelinstrumenten, bongo's en conga's.
Zingen is een groot deel van de Orff-opleiding. Van het begin af zingt de leraar een melodie en herhalen de leerlingen het lied. Naarmate de student vordert, leert hij muziek lezen, en leert hij over rijm en hoe liedjes in vormen zijn georganiseerd. Gevorderde studenten schrijven teksten op een gegeven melodie. Leerlingen spreken ook gedichten en klappen een ritme dat overeenkomt met de lettergrepen van de woorden in het gedicht.
Beweging is een essentiële methode om kinderen ritmische pulsen te leren. Leerlingen lopen door de klas in stap en proberen hun tempo constant te houden. Naarmate ze vorderen, leren ze dansen en geavanceerde beweging met ritme te coördineren. Een cruciale facette van beweging in Orff is lichaamsppercussie, wat leerlingen reeksen bewegingen leert die coördinatie en ritme ontwikkelen. Lichaamsppercussie gebruikt verschillende lichaamsdelen om percussieve geluiden te produceren. Bijvoorbeeld: op de borst en de zijkant van de heupen slaan levert verschillende timbres op.