Fysieke CD-piraterij verwijst over het algemeen naar de creatie van elke CD die auteursrechtelijk beschermd audiomateriaal bevat. De Recording Industry Association of America stelt drie algemene categorieën van fysieke CD-piraterij vast — vervalsingen, compilaties en bootlegs. Een vervalsing bevat een heel album van een enkele artiest samen met albumkunstwerk. Een compilatie bevat tracks van meerdere artiesten. Bootleg-cd's bevatten opnames van live optredens. Live optredens genieten ook bescherming onder auteursrecht; door artiest geautoriseerde bootlegs blijven legaal.
Digiatal CD-piraterij verwijst naar de distributie van digitale versies van auteursrechtelijk beschermd audiomateriaal. Zowel uploaden als downloaden van individuele tracks, alsmede hele albums, zonder compensatie aan de artiesten of het bedrijf, vormt een vorm van CD-piraterij. Veelvoorkomende methoden van digitale piraterij zijn het aanbieden van audio via peer-to-peer netwerken of digitale opslagkluizen. Digitale opslagkluizen bieden individuen opslagruimte toegankelijk via het internet. Hoewel het een legitieme dienst is, als de digitale opslagkluis auteursrechtelijk beschermd materiaal bevat en de klant andere gebruikers toegang tot de bestanden geeft, fungeert het als illegale distributie.
De totale impact van CD-piraterij ontwijkt nauwkeurige berekening, aangezien de statistieken over totale piraterij alleen de beste gokken van experts vertegenwoordigen. De RIAA rapporteert echter een industriële daling in omzet van 47 procent tussen 1999 en 2009. In dezelfde periode hebben platenmaatschappijen ongeveer 15.000 werknemers ontslagen, meer dan de helft van de werkgelegenheid in 1999. Massale verliezen — zowel financieel als in personeel — verminderen de capaciteit van de muziekindustrie om nieuw talent te werven en te promoten en verminderen het volume van audiomaterialen beschikbaar voor het publiek.
CD-piraterij valt onder Title 17, U.S. Code, Sections 501 en 506, wat het een federaal misdrijf maakt. Op het moment van publicatie, als je veroordeeld wordt op strafrechtelijke aanklachten, kunnen de straffen een gevangenisstraf van vijf jaar en tot $250.000 in boetes omvatten. Slachtoffers van CD-piraterij kunnen ook een civiele zaak aanstrengen om financiële schadevergoeding te vorderen. De wet stelt een minimumboete van $750 per nummer in civiele zaken.