Marshall Amplification, een Brits bedrijf gevestigd nabij Milton Keynes, is een van de grootste merken in rockmuziekversterking. Legendarische gitaaristen zoals Jimi Hendrix, Pete Townshend en Ritchie Blackmore hebben Marshall-amps tijdens hun carrière gebruikt om een distincte gitaarklank te creëren gebaseerd op Marshall's thermionische klepentechnologie. Marshall heeft veel amp-modellen, waarvan een paar mijlpaalveranderingen in rockmuziek teweegbrachten.
In de vroege jaren '60 begon de Britse drummer Jim Marshall met een kleine winkel in Londen die percussie-instrumenten verkocht. In reactie op klanten die gitaarapparatuur zochten, breidde hij zijn bedrijf uit om gitaars en versterkers te omvatten. Aanvankelijk importeerde hij Fender-versterkers uit de Verenigde Staten, maar de hoge kosten zetten Marshall op zoek naar een goedkopere alternatief. Marshall bouwde een prototype gebaseerd op de Fender Bassman-amp met de hulp van een paar technici.
Na aanpassingen besloten ze de zesde prototype te lanceren. Jim Marshall herinnerde zich in een interview dat hij op de eerste dag dat hij de amp in de winkel zette, bestellingen voor 23 kreeg, hoewel ze toen maar één of twee per week konden bouwen. Deze amp werd uiteindelijk de JTM45 genoemd: de initialen stonden voor Jim en zijn zoon Terry Marshall, en de amp's vermogen was 45 watt. Op dat moment konden de meeste luidsprekers niet meer dan 15 watt aan, dus scheidde Marshall cruciaal de amp van de luidsprekers, met vier Celestion-luidsprekers in een gesloten achterkast. Hij gebruikte ook een type klep die de hoge frequenties versterkte.
De Marshall-stapel van versterkers is een van de blijvende kenmerken van rockconcerten. Als Marshall's oorspronkelijke amp, was veel van de productontwikkeling van het bedrijf een reactie op verzoeken van werkende muzikanten. Marshall ontwikkelde de Bluesbreaker-amp op verzoek van Eric Clapton, die een combo-amp met trilling wilde die in de kofferbak van zijn auto paste. Clapton gebruikte de amp – samen met zijn Gibson Les Paul-gitaar – op het 'Beano'-album met John Mayall and the Bluesbreakers. De band gaf de amp zijn naam. Een andere gitarist, Pete Townshend, wilde meer versterking en Marshall ontwierp een 100-watt klepamp en verdubbelde het aantal kleppen om de Marshall Super Lead Model 1959 te creëren, bekend als de Plexi. Townshend vroeg Marshall een kast te bouwen voor de Plexi om op te zetten, en de 'Marshall Stack' was geboren.
Tijdens de jaren '70, in reactie op verzoeken voor meer vervorming, introduceerde Marshall de Master Volume (MV) amps. De introductie van dubbele volumeregeling creëerde een scherpe geluid populair bij gitaaristen als Slash van Guns N' Roses. De MV amps werden vervolgens herverpakt als de JCM 800-serie. In de jaren '90 lanceerde Marshall zijn JCM 900 amps die de favoriete kenmerken van de JCM 800-serie combineerden maar meer vervorming toevoegden om de behoeften van een nieuwe generatie gitaaristen te bevredigen.