Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Overige muziek

Verschillende rijmstijlen in rap: old-skool, flow, mid-line rijmen, snelheid en metaforen

Als meeste muziekstijlen begonnen Hip-Hop en Rap met een paar geïnspireerde mensen in een begrensd geografisch gebied. Naarmate ze optraden en in populariteit groeiden, begonnen fans hen na te doen, en degene die het genre een stapje verder duwden, kregen eigen populariteit. Zij beïnvloedden weer anderen. Door dit proces breidt de muzikale woordenschat van een genre zich uit en ontwikkelt zich over de tijd. Clichés ontstaan en nieuwe stijlschoolen verschijnen, aangezien elke nieuwe generatie beïnvloed wordt door de vorige.

Old-Skool of Party Raps

De allereerste "Raps" werden meestal gesproken door de DJ, omdat het concept van een MC nog niet echt bestond. Herc stelde in een interview met Davey D dat ze begonnen als aankondigingen: "Laatste ronde aan de bar" of "Eigenaar van een blauwe busje, plaats het alstublieft". Maar DJ's begonnen deze aankondigingen te gebruiken om de zaal verder op te warmen, in de stijl van de "Toasters" uit de Jamaicaanse Dub-muziek. Ze begonnen korte, simpele chants of call-and-response-patronen met het publiek te creëren. DJ Kool Herc, Melle Mel en Bizee Bee zijn allemaal expertpraktijkers van deze ongeroemde, klassieke stijl. Ze bevatten meestal één lettergreep per beat, en hebben een rimaan het einde van de regel. Het was redelijk gebruikelijk om kinderverhaaltjes of schoolpleinliedjes na te bootsen of te parodieren, vanwege de vergelijkbare structuur.

Flow

Naarmate Hip-Hop groeide en zich ontwikkelde in de midden jaren 80, ontwikkelde de volgende generatie rappers de pasgeboren vocale stijl door de pacing van regel tot regel te moduleren. Kyle Adams' essay "Music Theory Online: On The Metrical Techniques of Flow In Rap Music" contrastert 80s-rappers met hun 90s-collega's. In plaats van een herhalend, staccato-patroon, lieten legendarische MC's als Rakim, Chuck D, Kool Moe Dee en KRS-One variaties in de muziek de ritme van hun raps leiden, regels versnellend of vertragend volgens de beat en lirieke inhoud, inspirerend op de vrije tradities van be-bop en blue-note om een diepere, poëtische dimensie aan het genre toe te voegen. Het ongreepbare concept van "Flow" is een van de meest gezochte kenmerken van een rapper. Een manier om flow te bestuderen en begrijpen is luisteren naar buitenlandse rappers. Als je de teksten niet begrijpt, gedwongen je je te concentreren op de pacing en dynamiek van de stem.

Mid-Line en Klinkerrijmen

Hoewel rappers begonnen de ritme van hun regels te varieren, kwamen de rimerende lettergrepen nog steeds alleen aan het einde van de regels, in het standaard "Limerick"-rijmschema. In de tweede helft van de jaren 80 en begin jaren 90 begonnen rappers rimerende lettergrepen binnen elke regel te stapelen. Rakim, Big Daddy Kane en Big Punisher zijn bekende artiesten die rimerende lettergrepen in een regel "vouwen". Hierbij creëren ze rimpunten, de regel opsplittend in sub-regels. Een goed voorbeeld is Big Punishers nummer "Twinz". De vier-regelige break bestaat uit de woorden: "When in the middle of Little Italy, little did we know that we riddled for middlemen who didn't do diddly." Dit creëert een cascade van rimerende woorden die niet op een uniform plek in de regel lijken te vallen, wat de sensatie van een lus geeft die korter wordt bij elke herhaling, de luisteraar versnellend naar het einde van de verzen.

Snelheid & Articulatie

Hip-Hop muziek valt meestal tussen 85 en 100 beats per minuut. Het is geen bijzonder snel genre. Maar als bij de meeste muzikale bezigheden, weerspiegelt de vaardigheid om iets met zeer hoge snelheid uit te voeren, een graad van toewijding en skill. Big Daddy Kane wordt gecrediteerd als schepper van de "Fast-Rap", vaak lettergrepen in dubbele of zelfs viervoudige tijd placerend. Dit is voortgezet door MC's als Twista, Tec-9 en Busta Rhymes, die elk op een moment de Guinness World Record hielden voor "meeste lettergrepen per minuut".

Metaforen en Raadsels

Veel van het onderwerp in Raps wordt vaak gebruikt om het hele Hip-Hop-genre te diskwalificeren of demoniseren. Criminaliteit, drugs en geweld zijn veelvoorkomende thema's, omdat deze dingen het leven van veel geacclameerde artiesten ongelukkig vullen. Er zijn anderen die deze trend doorbreken, hun muziek vullend met socio-politische tracts, dichte, uitgebreide metaforen of complex surreale beelden, meestal in een poging de luisteraar tot nadenken te prikkelen. KRS-One wordt grotendeels beschouwd als de eerste "Conscious Rapper", maar velen volgden zijn voetsporen. Lupe Fiasco, GZA, Del Tha Funkee Homosapien en Aesop Rock zijn allemaal geprezen om hun dichte, onconventionele liriek.

Overige muziek

Related Categories