Populaire muzikale stijlen van de Verenigde Staten - inclusief jazz, swing, ragtime, rhythm and blues, funk en soul - danken hun inspiratie voor een groot deel aan de Afrikaanse diaspora, die traditionele west-Afrikaanse muziek introduceerde in Amerika, voornamelijk door volksliederen en spirituals. Sommige van deze invloeden zijn te horen in elementen van deze muzikale genres kenmerkende stijlen: syncopatie en polyrritmes, call and response, en percussieve beats.
In haar onvermoeien complexe trommen, zangen en belgeluiden, maakt west-Afrikaanse (vooral Yoruba) muziek frequente gebruik van syncopatie (de onbenadrukte slag in een maat benadrukken) en polyrritmes (gelijktijdige, kruisende ritmes.) Een Amerikaanse muzikale stijl die op de ontvangende kant van deze invloed is gekomen is ragtime, zoals in de klassieke Scott Joplin compositie 'Maple Leaf Rag'.
De techniek van call and response, waarbij muzikanten een terug-en-heen 'dialoog' van muzikale frases voeren, is gebruikelijk in west-Afrikaanse landen zoals Ghana. In Amerikaanse muziek is deze techniek te horen in genres als blues en funk. Het kan gehoord worden in de werken van muzikanten zoals Sam Cooke, Otis Redding en James Brown.
West-Afrikaanse muziek is misschien wel het bekendst om haar vele variëteiten van percussieve instrumenten, inclusief membraan trommels, bellen, gongs en de duim piano ('mbira'), die gebruikt worden om haar kenmerkende kruisende ritmische structuren te vestigen. Amerikaanse muziek is beïnvloed door dit in de vorm van jazz en blues drumsolo's, reggae marimba's en de percussieve piano technieken van vroege rock 'n roll pioniers zoals Little Richard en Jerry Lee Lewis.