Het Filipijnse volkslied "Bahay Kubo" is fundamenteel monophonisch. In zijn traditionele vorm wordt een enkele melodische regel in unisono gezongen—geen harmonie, contrapunt, of instrumentale begeleiding. De ritme is simpel en regelmatig (typisch 2/4 of 4/4). Deze monophone textuur past perfect bij folkloristische overdracht: het is makkelijk te leren, te onthouden, en gezamenlijk te zingen. Moderne arrangementen kunnen harmonieën toevoegen, maar de kern van het nummer blijft monophonisch.