In de eerste drie of vier jaar van de 21e eeuw was Napster het favoriete peer-to-peer (P2P) muziekdeelprogramma van Amerikaanse studenten. Het was gemakkelijk te verkrijgen (via gratis download) en bood gratis downloads van nummers. Uiteindelijk kreeg de Amerikaanse overheid wind hiervan - en sloot het af. Sindsdien zijn er strakke regels die legale versus illegale muziekwdownloads schetsen.
De toekomst van muziekwdownloads wordt constant juridisch ontwikkeld en bijgewerkt. Volgens het Amerikaanse Auteursrechtsbureau is het illegaal om elk werk te uploaden of te downloaden zonder de uitdrukkelijke toestemming van de eigenaar van het auteursrecht op dat werk.
In 1976 heeft het Congres de Copyright Act aangenomen, waarmee scheppers hun werken voor een periode van 95 jaar konden auteursrechtelijk beschermen, effectief vanaf 1 januari 1978. In 1998 tekende president Clinton de Digital Millennium Copyright Act, die technologische methoden om auteursrechtenwetten te omzeilen verbod.
Eind 2000 werd Napster getroffen door rechtszaken van opname-, televisie- en filmbedrijven. Universiteiten wier studenten muziek downloadden, werden ook gedaagd. In juni 2005 gaf de Amerikaanse Hoge Raad een uitspraak dat P2P-netwerken juridisch aansprakelijk konden worden gesteld voor massa-auteursrechtenschending.
Net zoals universiteiten en particulieren verboden zijn om illegaal muziek te downloaden, gelden dezelfde regels voor federale werknemers. In maart 2010 accepteerde het Huis van Afgevaardigden de Secure Federal File-Sharing Act, die overheidsinstanties verplicht plannen te ontwikkelen om hun computers, en die van hun contractanten, te beschermen tegen illegale bestandsdeelfprogramma's. Instanties die bestandsdeelfprogramma's willen gebruiken, moeten deze goedgekeurd krijgen door het Office of Management and Budget.
Sommige artiesten kiezen ervoor om hun muziek in het domein van Creative Commons te plaatsen. Creative Commons is een non-profit die artiesten gratis licenties voor hun nummers biedt. Een Creative Commons-licentie stelt een artiest in staat om het niveau van auteursrecht van haar werk te bepalen; of de licentie "alle rechten voorbehouden" of "enkele rechten voorbehouden" is. Dit maakt het voor fans gemakkelijker om de werken van hun favoriete artiesten legaal te downloaden en/of te gebruiken.
Het Amerikaanse Auteursrechtsbureau stelt dat deelname aan enige vorm van illegale muziekupload of -download kan leiden tot schadevergoeding tot $30.000 per werk dat illegaal gedeeld wordt. Als de eigenaar van het auteursrecht bewijs van die inbreuk levert, kan de boete verhoogd worden tot $150.000. De auteursrechthouder kan ook eisen dat de persoon die in de actie betrokken is, betaalt voor de juridische kosten betrokken bij het bewijzen van de auteursrechtenschending.
Bij het zoeken naar aanbieders van legale muziekwdownloads, zorg ervoor dat u achtergrondonderzoek doet op de site voordat u voor iets betaalt. Er zijn veel sites die beweren legale muziekwdownloads aan te bieden, maar niet allemaal zijn legitiem. Deze sites zullen claimen muziek aan te bieden geautoriseerd door het platenlabel en/of de National Academy of Recording Arts & Sciences, maar in feite zullen ze geen autorisatie bezitten. The Center for Democracy and Technology onderhoudt een bijgewerkte lijst van dergelijke sites. De Recording Industry Association of America onderhoudt een lijst van legale muziekwdownload-sites.