Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Overige muziek

Muziekdistributiewetten

Sinds de opnameindustrie begon, is het verdedigen van auteursrechthebbers tegen onbevoegde bootleg en piratenalbums een constante strijd voor de industrie. Digitale distributie heeft de wateren van een soms verwarrende kwestie alleen verder lam gemaakt, met name omdat pre-internet opnamecontracten digitale distributie en de informatie-economie niet adresseerden.

Auteursrechtenwet

Alle controles op muziekdistributie voortvloeien uit de Amerikaanse auteursrechtenwet, die de schepper van een werk volledige controle geeft over het gebruik ervan, inclusief alle financiële transacties. Platenmaatschappijen onderhandelen auteursrechtenkwesties met artiesten - ofwel voor een vaste termijn of in perpetuïteit - voor het recht om hun werk te distribueren. Hierdoor verdedigen platenlabels hun distributierechten en zien bootlegging en piraterij als inbreuk op hun contractuele eigendom en wettelijk verdedigbare distributiesysteem.

Royalties

Voordat digitale duplicatie en verspreiding wijdverspreid was, was muziekdistributiewet relatief straightforward. Platenmaatschappijen beloofden een deel van albumverkopen aan artiesten voor het exclusieve recht om hun muziek te distribueren. Om de financiële inzet die platenmaatschappijen investeerden in het financieren van opname- en productiekosten te dekken, werd een systeem van accounting voor verkoopcijfers ontwikkeld. Mechanische royalties worden betaald voor elke fysieke kopie van het album verkocht aan consumenten voor thuis- en persoonlijk gebruik; dit wordt verder opgesplitst in uitvoerder- en songwriter-royalties. Voor elke kopie van een album gedistribueerd, werden mechanische royalties berekend zoals gespecificeerd door het contract van een artiest met de platenmaatschappij.

Accountingmethoden

In een markt gedomineerd door een fysiek distributiesysteem, ontstonden distributieconflicten tussen artiesten en platenmaatschappijen vaak door accountingmethoden om verkoopcijfers te volgen. Contracten specificeren typisch royalty percentages die betaald worden op units verzonden naar distributeurs, hoewel die cijfers naar beneden aangepast konden worden als distributeurs onverkochte voorraad aan labels terugstuurden of deze als beschadigd rapporteerden.

Digitale distributie en royalties

Hoewel digitale distributiemethoden afwijken van traditionele harde kopie distributiemethoden doordat ze fysieke beperkingen elimineren, is de juridische basis voor digitale distributie dezelfde. Scheppers verlenen auteursrechthebbers het recht om hun werk in hun naam te verkopen en te reproduceren, en inkomen wordt verdeeld tussen songwriters, muzikanten en de platenmaatschappij zoals gespecificeerd in contracten.

Onbevoegde distributie

Onbevoegde distributie van auteursrechtelijk beschermde muziek is een schending van de Amerikaanse auteursrechtenwet, of de kopieën nu voor winst verkocht worden of slechts gratis gedistribueerd. Of de distributie fysiek gedaan wordt, via bootleg opnames, of via digitale middelen is in dit geval onbelangrijk. Auteursrechtenschendingen zijn meestal een civiele zaak die kan leiden tot boetes van tot $150.000 per instantie van de schending.

Oneerlijke handelspraktijken

Platenmaatschappijen zijn onderworpen aan dezelfde antitrustwetten als andere corporaties, en kunnen niet samenspannen om prijzen te fixeren of detailhandelaren te dwingen prijzen van hun albums te verhogen. Wetgeving over minimum geadverteerde prijzen is ingevoerd om de praktijk te stoppen van detailhandelaren betalen om niet prijzen onder bepaalde drempels te adverteren, wat prijzen in andere winkels kunstmatig opgeblazen hield.

Overige muziek

Related Categories