Sommige artiesten, als de overleden jazzgrootmeester Errol Garner, lezen geen muziek. Die vaardigheid is niet essentieel voor een geweldige muziekcarrière. Maar in staat zijn om noten te lezen heeft veel voordelen. Het stelt je in staat om eenvoudiger te componeren, prima vista nieuwe muziek te spelen en ensemble-stukken makkelijker te beheersen. Het correct lezen van muzieklakens vraagt wat oefening, maar is eigenlijk vrij eenvoudig.
Neem een vel muziekpapier en schrijf F-A-C-E in de ruimtes tussen de lijnen van één staf (of groep van vijf lijnen op muziekpapier), van onder naar boven. Dit zijn de namen van de noten in de vioolklef. Laat ongeveer een half inch ruimte en schrijf rechts hiervan op de lijnen E-G-B-D-F, van onder naar boven. Dit zijn de namen van de genoteerde noten op de vioolklef. Let op dat de vioolklef wordt gebruikt voor veel instrumenten zoals de viool, sopraanstem en de rechterhand van de piano. Een effectieve mnemonische hulpmiddel om de genoteerde noten te onthouden is "Elke Goede Jongen Doet Fijn."
Teken het altklefsymbool, dat bestaat uit een dubbele balk en een krul aan de rechterkant, aan het begin van een staf. Schrijf de letters G-B-D-F in de ruimtes van de staf, van onder naar boven. Een mnemonisch hulpmiddel vergelijkbaar met dat voor de vioolklef - "Goede Jongen Doet Fijn" - kan worden gebruikt om de namen van de noten in de ruimtes te onthouden. Schrijf de letters F-A-C-E-G, van onder naar boven, voor de genoteerde noten op de altklef. De namen van deze noten zijn gemakkelijk te onthouden, aangezien ze het woord "gezicht" met een "g" aan het einde spellen. Let op dat de altklef het meest consistent wordt gebruikt voor vioolmuziek. Sommige muziek voor de fagot, baspozaun en Engelse hoorn worden ook in altklef geschreven.
Teken het basteken, dat ruwweg een afgeronde zeven is met een dubbele punt aan de rechterkant, aan het begin van een staf. Let op dat de bovenste bocht van de basklef de bovenste lijn van de staf moet raken, wat noot A is. Schrijf daarna de letters A-C-E-G in de ruimtes, van onder naar boven. Een mnemonisch hulpmiddel om deze noten te onthouden is "Alle Koeien Eten Gras." Voor de genoteerde noten schrijf je de letters G-B-D-F-A, van onder naar boven. Een mnemonisch hulpmiddel voor deze noten is "Goede Jongens Doen Altijd Fijn," een variant op de hulpmiddelen die voor de alt- en vioolkleven worden gebruikt. De linkerkant van de piano wordt in deze klef geschreven, net als muziek voor de cello, tuba en bas.
Schrijf de noten uit volgens hun lengte. Muzieknotatie gebruikt delingen van vier. Een hele noot heeft typisch vier slagen. Een hele noot ziet eruit als een klein "o." De halve noot wordt vastgehouden voor half de tijd van een hele noot, of twee slagen. Het ziet eruit als een hele noot met een stengel, of staafje, eraan vast.
De kwartnoot wordt vastgehouden voor half de tijd van een halve noot, of één slag. Het ziet er typisch uit als een halve noot met het "o" ingevuld.
Een achtste noot is half de slag van een kwartnoot. Het ziet eruit als een kwartnoot met een verkorte stengel met een vlag erboven.
De 16de, 32ste en 64ste noten zijn respectievelijk een vierde, een achtste en een zestiende van de lengte van een kwartnoot. Ze worden gesymboliseerd door een kwartnoot met een verkorte stengel, met twee vlaggen voor de 16de noot, drie vlaggen voor de 32ste noot en vier vlaggen voor de 64ste noot.
Versterk wat je leert door de noten op de piano te spelen. Dit kan worden gedaan voor de viool- en basklef. Voor de altklef moet je misschien gewoon oefenen met het schrijven van de noten op muziekpapier om ze te herkennen, tenzij je weet hoe je de viool speelt.