Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Overige muziek

Relatie tussen grote platenlabels en onafhankelijke labels

De platenindustrie heeft bijna continue, snelle veranderingen ondergaan van de bloeitijd in de jaren 1960 tot de jaren 1980 tot de steile daling sinds het avontuur van het internet. Deze verschuivingen brachten eerst grote rijkdom en macht aan de grote platenlabels, waarbij "onafhankelijke" labels een deel van die rijkdom deelden via distributiedeals met grote labels. Maar per lente 2010 hebben de majors meer dan 10 jaar daling geleden. De grotere onafhankelijke labels zien zich nu geconfronteerd met drastisch verminderde of geen distributie via grote labels. Maar kleinere onafhankelijken hebben enkele compenserende nieuwe kansen ontdekt.

Grote labels

Er was een tijd dat "groot label" iets speciaals en goed begrepen betekende. Aan het einde van de jaren 1980 omvatten de majors Columbia/Sony, WEA (Warner Brothers, Electra, Atlantic), Universal, EMI (een Engels bedrijf), BMG (deel van een Duits conglomeraat) en Polygram.

Geschiedenis

De geschiedenissen van grote labels geschreven door Gary Marmorstein en Frederic Dannen (zie bronnen) hebben gemeenschappelijke thema's van excessive die de industrie in zijn bloeitijd doorweekten. Deze verhalen helpen verklaren waarom de majors zo weinig deden om hun bedrijven aan te passen aan het internet terwijl ze nog konden; ze voelden onoverwinnelijk. Toen het bedrijf veranderde toen internet-bestandsdeling begon, hebben grote-label executives, in plaats van zich aan te passen, doorgaans weerstand geboden, en hun juridische afdelingen startten een vernederende reeks rechtszaken, vaak onsuccesvol, tegen bestandsdelende tieners.

Fusies

In 2005 was Polygram verdwenen in BMG, wat vervolgens met Sony fuseerde. EMI flirteerde (en flirteert nog steeds) met faillisement. Warner Bros. krapte zowel artiestencontracten als distributiedeals met onafhankelijken. Owen Husney (die Prince's oorspronkelijke contract met Warner regelde) merkte in een interview op de Artists House Music-website op dat een artiesten eerste contract met een groot label dat ooit een $250.000 voorschot mocht bevatten, nu misschien een $5.000 of $10.000 voorschot opleverde.

De nieuwe onafhankelijken

Terwijl de inkrimping van grote labels over het decennium grote onafhankelijken als Motown die afhingen van grote-label distributie hebben geteisterd, begon een nieuwe era van onafhankelijke distributie. Nieuwe kleine labels, enkele begonnen als een enkele platenwinkel en geleid door een nieuwe generatie internet-ondernemers, bloeiden op. Door "virale" marketing creëerden ze snel hits die onevenredig waren ten opzichte van hun distributie. Bijvoorbeeld, Domino Records' eerste nieuwe hit-act, Franz Ferdinand, verkocht meer dan 75.000 kopjes in de eerste week van uitgave.

Traditie omzeilen

Het afgelopen decennium heeft een groeiend aantal artiesten op elk niveau gezien die traditionele distributie volledig hebben omzeild om hun eigen distributie te betalen en te beheren. Hoewel de cijfers - de snelheid van volprijsverkopen - niet vaak hoog genoeg zijn geweest om een alliantie met deze artiesten aantrekkelijk te maken voor majors, hebben onafhankelijken snel kansen gezien. Ze gingen diverse niet-traditionele zakelijke allianties met hen aan, tot voordeel van zowel artiesten als onafhankelijken.

Overige muziek

Related Categories