Mensen kunnen vaak vertellen wanneer muziek goed of slecht klinkt zonder te weten waarom. Een slechte zanger's stem past niet bij de begeleidende piano, of een drumsolo klinkt moeilijk en indrukwekkend. De manier waarop we muziek evalueren is grotendeels gebaseerd op muzieknoten, eenheden voor het meten van toonhoogte en ritme.
Een muzieknoot is een manier van schrijven en overwegen van een enkele eenheid van Westerse muzikale klank. Elke noot heeft een toonhoogte- en ritmische indicatie die illustreren hoe de noot klinkt en hoe lang hij duurt.
De term "toonhoogte" verwijst naar het frequentieniveau van de klank. Een misthoorn heeft bijvoorbeeld een relatief lage frequentie en toonhoogte binnen het hoorbare bereik van een mens, waar een fluit een hoge frequentie en toonhoogte heeft.
Westerse muziekinstrumenten spelen toonhoogtes op toegewezen frequenties. Wanneer de frequentie lichtjes gewijzigd wordt, meestal door een slechte zanger, klinkt de toonhoogte verkeerd, plat of off-key voor je.
Je kunt toonhoogte ook bepalen door noten te lezen. Noten worden gepresenteerd op een vijf-lijnen horizontale balk genaamd een staf, die toonhoogtes binnen een gegeven bereik illustreert. Er zijn verschillende staven voor verschillende instrumenten, om de variërende bereiken van deze instrumenten te illustreren. Bijvoorbeeld, een mannelijke zanger zingt meestal van een lager-niveau staf dan een vrouwelijke zanger.
De term "ritme" verwijst naar de lengte van de tijd gedurende welke een noot of reeks noten gespeeld wordt. Meeste Westerse muziek is verdeeld in tellen, tijdseenheden gescheiden tot een zodanige mate dat je meestal één keer per tellen kunt klappen.
Meeste Westerse muziek is geschreven zodat drie of vier tellen een grotere eenheid maken. Wanneer geschreven, is deze grotere eenheid een maat. Het begin van een maat is hoorbaar door de downbeat, of de tellen waarop nadruk gelegd wordt in de uitvoering. In geschreven vorm is de maat een verticale lijn die de vijf horizontale lijnen van de staf onderbreekt.
Individuele noten krijgen ritme toegewezen op basis van de hoeveelheid van de maat die hun duur laat. Een hele noot neemt bijvoorbeeld een hele vier-tellen maat in. Een halve noot neemt twee tellen in, en een kwartnoot neemt één tellen in. De maat kan zo veel verdeeld worden als nodig, in heel gedetailleerde minute temporele momenten waarin een hoger aantal noten gespeeld kan worden.