Pianobladmuziek toont de juiste noten en ritmes waarin een melodie gespeeld moet worden. Het is belangrijk om de bladmuziek te lezen zodat de muziek klinkt zoals de componist bedoelde. Een simpel pianoblad lezen betreft basismuziektheorie.
Bepaal het ritme van het stuk. Kijk naar de maatsoort (de breuk rechts van de G-clavessymbool). Het bovenste getal van het stuk geeft aan hoeveel tellen er per maat zijn (in eenvoudige stukken is dit waarschijnlijk 2, 3 of 4). Gebruik beide handen en klap de tellen per maat.
De toonsoort aangeeft welke noten gekruist (verhoogd met een halve toon) of gemol (verlaagd met een halve toon) zijn doorheen het stuk. Als een noot gekruist moet worden, speel de noot één plaats naar rechts (het kan een witte of zwarte toets zijn). Als het gemol moet worden, speel de noot één plaats naar links (weer een witte of zwarte toets). In het voorbeeld hierboven heeft het stuk twee noten die doorheen gekruist zullen worden, F en C. Vaak worden kruisen en mollen niet in de toonsoort genoteerd, maar gewoon in de muziek waar ze voorkomen. In die gevallen, speel die noten gekruist of gemol tot het einde van de maat waarin ze verschijnen.
Lees de melodielijn, die meestal met de rechterhand gespeeld wordt. Bijna alle muziek wordt geschreven met de G-claves staf van vijf lijnen met vier ruimtes ertussen. De onderste lijn van de staf is E, de ruimte erboven is F, de lijn erboven is G. De volgende ruimte is A. (De muziekladder loopt van A tot G en begint weer opnieuw.) De bovenste lijn is F. Kijk naar de eerste noot van het stuk en plaats één vinger van je rechterhand op die noot op het toetsenbord. Plaats een andere vinger op de tweede noot en zo verder.
Speel de maat langzaam, het ritme van het stuk tellend terwijl je speelt. (In het voorbeeld hieronder is de telling 1-2-3-4.) Meeste muziek gebruikt variaties van hele, halve, kwart en achtste noten en rusten. Hele noten duren de hele maat (in dit geval vier tellen). Halve noten duren half de maat (hier, twee tellen) en zo voort. Een noot met een punt erna verlengt de lengte van de noot met de helft van zijn waarde, dus de puntierte halve noot hier duurt drie tellen: twee voor de waarde van de halve noot plus één (half de waarde van de halve noot). In het voorbeeld hier, in de eerste maat, duurt elk van de vier kwartnoten één tellen. In de tweede maat, duurt elk van de twee halve noten twee tellen. In de derde maat, duurt de hele noot de volle vier tellen. In de laatste maat, duren de kwartnoten elk één tellen en de achtste noten elk een halve tellen; dus de telling is 1, 2-en, 3, 4-en.
Volg stappen 1 tot 4 in sectie één hierboven voor de harmonielijn, die meestal met de linkerhand gespeeld wordt. Traditionele pianobladmuziek heeft vaak een F-claves staf eronder. De onderste lijn van deze staf is G. De ruimte erboven is A, de volgende lijn is B en zo verder. De bovenste lijn is A.
Vaak wordt in plaats van een F-claves staf, de harmonie ook aangeduid door akkoordsymbolen boven de G-claves staf. Gebruik een akkoordenwoordenboek om de juiste noten te bepalen. (Bijvoorbeeld, het C-akkoord dat hier aangegeven is betekent de noten C, E en G gelijktijdig te spelen. Speel het akkoord tot het volgende akkoord aangegeven wordt.
Er zijn veel manieren om het akkoord te spelen: de noten continu vasthouden, het akkoord herhalen voor elk kwartnoot; een gebroken akkoord spelen (in dit geval, C, dan E, dan G en zo voort). Experimenteer met de ritmes en gebruik de variaties die je het beste vindt.
Zodra je de rechter- en linkhand apart comfortabel kunt spelen, probeer het stuk met handen samen te spelen. Begin bij de eerste maat en volg stappen 1 tot 4 van het spelen van de melodie. Je moet misschien erg langzaam spelen om de beweging van beide handen te coördineren.
Zodra je de melodie en harmonie soepel samen kunt spelen, experimenteer met de dynamiek; probeer het stuk harder en zachter te spelen. Probeer de stemming van het stuk vast te leggen: vrolijk, droevig, romantiek of boos.
Als je voelt dat je het stuk goed kunt spelen, neem het op en beoordeel hoe je klinkt.
Speel het afgeronde nummer voor je familie en vrienden. Spelen voor een publiek is een belangrijk deel van muzikaliteit. Omdat pianisten vaak solo optreden, is het met name belangrijk om te leren hoe je voor anderen speelt.