Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Overige muziek

Commerciële vs. non-commerciële radio

Omdat er geen formeel door de overheid gedreven systeem ontbreekt, hebben de Verenigde Staten het radiobedrijf zich grotendeels op eigen voorwaarden laten ontwikkelen. Echter, of ze nu geld verdienen of niet, stations worden verwacht het publieke belang in acht te nemen. Hoe goed ze hun gemeenschappen dienen, wordt bepaald door de reactie van luisteraars en de Federal Communications Commission, die het laatste woord heeft over uitzendvergunningen.

Functie

Het verkopen van advertenties voor winst is het essentiële verschil tussen commerciële en non-commerciële zenders. In tegenstelling tot de Europese buren, bieden de Verenigde Staten geen landelijk gedreven radio-netwerk aan, waardoor commerciële radio de dominante benadering is. Daarentegen draaien non-commerciële zenders weinig of geen betaalde advertenties, wat fundraisers en subsidies vereist om zichzelf te ondersteunen.

Geschiedenis

De bereik van Amerika's nieuwe uitzendmedium erkennend, accepteerde het Congres de Federal Radio Act van 1927. De wet creëerde een nieuwe entiteit, de Federal Radio Commission, met brede regulatoire bevoegdheid. Als radio uitgroeide tot een winstgevende industrie, trad het Congres opnieuw op met de Communications Act van 1934. De meest significante bepalingen vereisten dat stations 'in het publieke belang, gemak en noodzaak' opereren, zonder het concept uit te spelden.

Tijdsbestek

Bepalen of omroepers in het publieke belang handelden, viel op de hernoemde Federal Communications Commission. De instantie kreeg macht over vergunningvernieuwingen, wat het grote hefboom gaf in obsceniteitsdebatten. Vreesend dat ze in de schuif van nieuwe vergunningaanvragen verloren zouden gaan, lobeerden educatieve en politieke groepen voor hun deel aan de ether. Deze pogingen hadden weinig succes tot 1941, toen het Congres een deel van de FM-band reserveerde voor exclusief non-commercieel gebruik.

Typen

Ruimte reserveren op de toer heeft verschillende typen non-commerciële stations toegestaan te groeien, zegt auteur en omroeper Randall Davidson. Meeste zitten op de FM-band met de stations van 88,1 tot 91,9 MHz gereserveerd voor non-commercieel gebruik. Publieke stations zijn het meest voorbeeld, en worden ofwel door universiteiten of lokale non-profitorganisaties gedreven. In grote steden zijn gemeenschapsstations vaker, maar zijn sterk afhankelijk van vrijwilligersarbeid om te functioneren. Deze situatie laat college- en religieuze stations vrij om zich te richten op kleinere niche-doelgroepen.

Overwegingen

Bevrijd van grote programmerings- en registratievereisten in de jaren 1980, vochten commerciële stations ook om eigendomsbeperkingen op te heffen. Die inspanningen betaalden zich uit met de Telecommunications Act van 1996. Bedrijven konden nu tot acht stations in een enkele markt bezitten, zonder limieten op het totaal. Binnen twee na de invoering van de wet had bijna de helft van alle VS-stations van eigenaar veranderd. Dit cijfer bevestigde de vrees van tegenstanders voor verhoogde consolidatie, terwijl voorstanders voorstelden de markt meer tijd te geven om te werken.

Overige muziek

Related Categories