De blues, een Afrikaans-Amerikaanse vorm van volksmuziek, is moeilijk te definiëren, omdat het een wijd scala aan stijlen en betekenissen voor verschillende mensen omvat. Er zijn gemeenschappelijke draden in bluesmuziek die het beste werken om het een passende definitie te geven.
De blues ontwikkelde zich in de Verenigde Staten in de late 19e eeuw uit veldhollen en gezangen gezongen door slaven in de Diepe Zuiden om de dag door te komen. Deze expressie van rauwe emotie en lijding werd een handelsmerk van de blues.
De standaard bluesvorm is de 12-maat vorm, die bestaat uit een drie-akkoord harmonische voortgang gespeeld in een 4/4 maatsoort.
Volgens Stephen J. Nichols, auteur van "Getting the Blues: What Blues Music Teaches Us about Suffering and Salvation," spreekt de blues waarachtig over de menselijke ervaring. Volgens bluesmuzikant Howlin' Wolf, "Blues komen als je je huur niet kunt betalen... geen geld hebt."
Volgens PBS's multimediaproject "The Blues," was geëlectrifieerde blues populair op Amerikaanse radio tijdens de jaren 1940 en 1950. Het was ook een enorme invloed op rock and roll, jazz, en een aantal andere stijlen.
Bluesmuziek varieert van stad tot stad. Zwarte mensen emigreerden naar noordelijke steden na de Burgeroorlog en, als resultaat, steden als Chicago, Memphis en Detroit eindigden met het produceren van hun eigen unieke ras bluesmuziek.