Ik kan niet einmal beginnen om al de invloedrijke muziek te bespreken die de Amerikaanse cultuur gevormd heeft. Ik zal echter wijzen op enkele bewegingen waar ik geloof dat grote verschuivingen in het bereik van de Amerikaanse samenleving hebben veroorzaakt.
Geworteld in de Negro-spiritual, was Blues onverfijnd en precies wat Amerika nodig had om de woorden, lust en lof van Afro-Amerikaanse mensen in de jaren '20 te begrijpen.
In 1955 werd Marian Anderson de eerste zwarte persoon die optrad in het Metropolitan Opera House in New York City. Met haar bellowing alt en onvermoeibare geest, brak ze rassenschranken in Amerika.
Na de glans van Disco, had muziek vernieuwing nodig. In de midden jaren '70, riep een rebelse kreet door Amerika. Punk was jong Amerika's weigering om neer te liggen voor een establishment dat zelfgenoegzaamheid prees.
Vanaf de midden jaren '70 in de South Bronx, was hip-hop Amerika's wake-up call voor de ellende van zwarte en Latijnse jeugd. Doorheen de jaren '80 en '90 transformeerde hip-hop de Amerikaanse cultuur door zijn mode, houding en boodschap.
Ondanks de trash-televisie dat het geworden is, verschuldigt de Amerikaanse cultuur veel aan MTV. Het was het eerste teken dat muziek meer was dan alleen iets om naar te luisteren. Het werd een visueel meesterwerk.