Hip-hop is een oorspronkelijk Amerikaans muziekgenre dat voornamelijk onder Afro-Amerikanen in New York City ontstond. Kenmerkend is ritmische vocale levering over elektronische beats, vaak gesampled uit bestaande nummers. In toenemende mate wordt live muziek geïntegreerd, en de stijl is uitgebreid door veel innovators sinds de bescheiden oorsprong in de jaren '70. Volgens Billboard magazine staat hip-hop voor 10 tot 13 procent van alle muziekverkopen.
Sommigen zeggen dat hip-hop geboren is op 11 augustus 1973 in de recreatiekamer op de begane grond van 1520 Sedgwick Avenue in de Bronx. Daar organiseerde de Jamaikaanse DJ Kool Herc (Clive Campbell) de eerste break-dance partijen. Hij gebruikte twee platenspelers met twee kopieën van dezelfde plaat om de instrumentale 'break' te verlengen, zodat dansers (break-boys en break-girls) in de schijnwerpers konden treden. Zijn ritmische aankondigingen en Jamaikaanse toasting over de breaks inspireerden vroege rap.
Campbells techniek werd overgenomen en uitgebreid door andere DJ's zoals Grandmaster Flash (Joseph Saddler) en Afrika Bambaataa. Robert Wiggins (Keith Cowboy), rapper in Saddler's groep The Furious Five, wordt gecrediteerd met het bedenken van de term 'hip-hop' voor een scat-deel in zijn act. Wonder Mike (Michael Anthony Wright) van The Sugarhill Gang imiteerde hem; 'Rapper's Delight' werd de eerste hip-hop Top 40 hit. Afrika Bambaataa gebruikte 'hip-hop' eerste voor de cultuur om de muziek. Melle Mel (The Furious Five) was de eerste rapper die zichzelf MC noemde.
Vroeg hip-hop ontsprong direct aan funk en disco, maar was ook een reactie daarop. DJ Kool Herc benadrukte instrumentale delen van Jamaikaanse platen, verschuivend naar funk, soul en disco. Grandmaster Flash en Afrika Bambaataa gingen verder, focust op complexe originele beats en snelle ritmische rap. Vroege artiesten integreerden elementen van Afro-Amerikaanse cultuur via blues en jazz terug tot de griots van West-Afrika. Turntablisten ontwikkelden complexe scratching- en samplingtechnieken. Rond 1980 was hip-hop bekend onder Afro-Amerikanen en had zich verspreid naar andere grote stedelijke centra.
Kurtis Walker begon als break-dancer op New York blokfeesten als Kool DJ Kurtis. Hij trad toe aan 'The Force' met Russell Simmons. Simmons werd promotor, vestigde Walker als rapper Kurtis Blow in Queens. Met 'The Breaks' (1980) scoorde hij de eerste gouden plaat voor hip-hop. Walker werd mentor van Simmons' jongere broer Joseph (DJ Run), die later Run-D.M.C. vormde, leiders van de 'New School'. Straatmode geassocieerd met hip-hop wordt toegeschreven aan Run-D.M.C. Hun derde plaat 'Raising Hell' is een van de bestverkopende hip-hop platen. LL Cool J en Beastie Boys ('Licensed to Ill', eerste hip-hop album op #1 Billboard) zijn andere voorbeelden.
Eind jaren '80, begin '90 zijn de Gouden Eeuw. Creatieve benadering van rap werd toegepast op jazz-esthetiek. Lyrische thema's: zwarte militante, Afrocentrisme, inspiratie, spiritualiteit. Invloedrijke acts: De La Soul, Public Enemy, A Tribe Called Quest, KRS-One. N.W.A.'s 'Straight Outta Compton' markeerde West Coast hip-hop en gangsta rap. Ze gingen verder dan 'License to Ill' met expliciet geweld en scheldwoorden. Dr. Dre (Andre Young) bracht later Snoop Dogg, Tupac Shakur en Eminem. In New York actualiseerden Wu-Tang Clan en Notorious B.I.G. (Christopher Wallace) de East Coast sound voor de gangsta rap-era.