Toonaangevende figuur van de Tweede Wenen School (met Schoenberg, Webern).
Beheerste Schoenberg's dodecafonie maar behield lyrische expressiviteit (bijv. Lyric Suite, Vioolconcert).
Wozzeck (1925) – eerste volledige atonale opera; gebruikt leitmotieven, sprechstimme, formele symmetrie. Lulu (onvoltooid) – breidt seriële opera verder uit.
Drie Orkeststukken, Op. 6; Kamermuziekconcert; rijke, kleurrijke instrumentatie (koeklokken, mandolijn, gitaar in Lulu).
Suite voor Piano, Op. 25 integreert wals, tango, ragtime — vervaagt hoog/laag kunst grenzen.
Uitgebreid serialisme naar ritme, dynamiek, articulatie (late werken).
Overbrugde expressionisme en structurele rigour; beïnvloedde Boulez, Stockhausen, Zimmermann en hedendaagse componisten.