Eartha Kitt's 1953 sinnelijke kerstklassieker kreeg een material-girl makeover.
Madonna's 1987 versie (op de Who's That Girl soundtrack / 12" single) hield de flirtatiouse tekst maar ruilde Kitt's intieme jazz cabaret voor glanzende '80s dance-pop – synthbas, drummachines, ijs productie.
Het piekte op #15 in Billboard Hot 100 en werd een feestdagen radio vastgoed. Kitt's origineel chartte nooit op de Hot 100 (voorafgaand aan het) maar blijft de definitieve versie – scherp, wetend, voocaal onnavolgbaar.
Twee iconen. Een lied. Verschillende era's. Beide essentieel.