Een tetrachord is een reeks van vier noten die een reine kwart (vijf halvetonen) beslaat. Het is de oude Griekse bouwsteen van schalen.
Intervalpatroon: Hele – Hele – Half (W–W–H). Voorbeeld: C–D–E–F.
Twee diatonische tetrachorden gescheiden door een hele toon vormen een majore schaal (C–D–E–F + G–A–B–C).
Patroon: Half – Half – Hele (H–H–W). Voorbeeld: C–C♯–D–D♯. Zeldzaam in Westerse tonale muziek; verschijnt in sommige oosterse tradities en moderne composities.
Tetrachorden liggen ten grondslag aan schaalconstructie, melodie, en harmonietheorie.