Critische consensus varieert, maar deze vier solo-albums domineren consistent "best of"-lijsten:
Ruw, primair, bekennend. Geproduceerd door Phil Spector (minimalistisch). Ontblote arrangementen; teksten confronteren verlatenheid, therapie, God, politiek. Tracks: "Mother," "Working Class Hero," "God," "Isolation." Vaak genoemd als zijn eerlijkste plaat.
Melodisch, gepolijst, maatschappelijk bewust. Titeltrack = wereldwijd hymne. "Jealous Guy," "Gimme Some Truth," "How?" Balans van schoonheid en bijt. Commerciële piek.
Comeback met Yoko Ono. Afwisselende tracks; "(Just Like) Starting Over," "Woman," "Watching the Wheels." Bitterezoete afsluiting; Grammy Album of the Year (1981).
Experimenteel, eclectisch. Titeltrack, "Out the Blue," "I Know (I Know)." Ondergeschat; toont humor en muzikale nieuwsgierigheid.
All Things Must Pass (1970) – George Harrison's driedubbele album; Lennon co-schreef "I've Got a Feeling," speelde op sessies. Geen Lennon-album, maar grote bijdrage.
Plastic Ono Band voor emotionele intensiteit; Imagine voor songcraft; Double Fantasy voor volwassenheid. Persoonlijke voorkeur beslist.