Componisten gevormd door Beethoven's schaduw
Beethoven schreef niet alleen muziek – hij herschreef de functieomschrijving van "componist." Elk belangrijk figuur na hem onderhandelde zijn nalatenschap. Tien die de fakkel droegen in radicaal verschillende richtingen:
- Franz Schubert – Uitgebreide liederencyclus en symfonische lyriek; stierf een jaar na Beethoven.
- Johannes Brahms – Verslaafd aan de "reus' voetstappen"; nam 21 jaar voor Symfonie nr. 1 ("Beethoven's Tiende").
- Frédéric Chopin – Vertalde Beethoven's dramatische narratief naar pianominiatuurs; vereerde Op. 111.
- Richard Wagner – Claimde Beethoven's Nerdt bewees dat muziek woorden nodig had; bouwde Gesamtkunstwerk op die premisse.
- Pyotr Ilyich Tchaikovsky – Smolt Beethoven's structurele rigueur met Russische emotionele volatiliteit.
- Gustav Mahler – "Een symfonie moet als de wereld zijn." Uitgebreide Beethoven's schaal tot kosmische proporties.
- Arnold Schoenberg – Zie late Beethoven (Op. 131, Grosse Fuge) als poort naar atonaliteit.
- Igor Stravinsky – Neoclassicisme als dialoog met Beethoven's formele logica; Octet, Symfonie in C.
- Béla Bartók – Fusion van Beethoven's motiefontwikkeling met folk-modaliteit en ritmische primaliteit.
- Dmitri Shostakovich – Gecodeerde politieke weerstand in Beethoveniaanse structuren (DSCH-motief, 15 symfonieën/kwartetten).
Elk absorbeerde, weerstond, of transcendeerde hem – maar geen ontging de zwaartekracht.