Uitgebracht op 22 november 1968, The Beatles (universeel bekend als het White Album) is een uitgestrekt dubbel-LP dat de band's exploderende muzikale nieuwsgierigheid weerspiegelt. Sleutelthema's zijn:
Het album doorloopt rock, pop, blues, avant-garde, en experimentele stijlen. Het kale witte cover met alleen de bandnaam signaleert een terugkeer naar basis en een collectieve identiteit ontdaan van psychedelische kunstgrime.
Nummers als "Revolution" (anti-oorlog) en "Blackbird" (burgerrechten) engageren direct met de turbulente politiek van de late jaren '60.
Nummers zoals "Julia," "Mother Nature's Son," en "While My Guitar Gently Weeps" verkennen persoonlijke relaties, natuur, en eenzaamheid.
Avant-garde stukken als "Revolution 9" en minimalistische schetsen als "Wild Honey Pie" duwen muzikale grenzen.
Opgenomen midden in interne spanningen, kunnen nummers als "Helter Skelter" een cathartische vrijlating van interpersoonlijke conflicten weerspiegelen.
Over het algemeen blijft het White Album een eclectisch, complex werk open voor oneindige interpretatie.