De oplopende crescendo's van Strauss en Bach berusten op de klank van de viool. Echter, wanneer uitgevoerd door een individu, zoals tijdens een recital, kan de druk om aan de verwachtingen te vleiden leiden aan een geflawde prestatie. Door een paar technieken te gebruiken, kunnen violisten een recital met bravour afleggen en het publiek meer willen laten horen.
Goed oefenen geeft je het zelfvertrouwen dat je nodig hebt om lampenkoorts en vele andere complicaties te overwinnen. Als je het materiaal kent, verschuift je focus van de angst voor fouten naar de uitvoering van een geweldige prestatie. Als je zelfverzekerd en goed geoefend bent, ben je een vermakelijke violist. Zelfvertrouwen in het materiaal verandert een routinerecital in een vermakelijke show.
Een oefenoptreden voor een live publiek simuleert een recital en laat je potentiële valkuilen zien. Het publiek kan bestaan uit familie, vrienden of andere violisten. De oefenrun geeft je een goede schatting van je vooruitgang. Mogen er ruwe plekken verschijnen, zoals gemiste noten of andere technische fouten, dan besteed tijd aan het corrigeren van de fouten.
Een recital draait niet om de violist. Eerder wil het publiek vermaakt worden, en als violist is het jouw taak om te vermaaken. Betrek het publiek. Doe het onverwachte. Speel nummers die het publiek niet zou verwachten, vooral als de publiekleden ervaren zijn met recitals - niemand wil dezelfde Bach-sonate horen bij elk recital.
Er gaat iets mis. Dat gebeurt tijdens elke prestatie, hoe goed gepland en hoe goed geoefend ook. Snaren breken tijdens het crescendo. Bladmuziek waait weg door de airconditioning. De hamer van wegwerkzaamheden buiten de zaal overstemt de prestatie. Als deze dingen gebeuren, ga door met waardigheid en humor. Mensen willen zien dat je slaagt.