Als je naar een concert gaat, is het moeilijk om niet onder de indruk te zijn van de reeks geluiden die van het podium komen. Naarmate digitale technologie vooruitgang boekt, wordt het voor geluidstechnici gemakkelijker om de geluiden die je hoort op een artiestens opnames na te bootsen in de live context. Geluiden die artiesten eerder manieren moesten vinden om te creëren, zijn nu beschikbaar met een vingerbeweging.
Auto-Tune wijzigt digitaal de toonhoogte van een noot. Het was oorspronkelijk gebruikt als een correctief hulpmiddel in de studio, om lichtjes scherpe of plate noten in toon te brengen, maar het wordt nu ook in live optredens gebruikt. Cher's nummer "Believe" was het eerste mainstream voorbeeld van Auto-Tune als creatief apparaat; de parameters van het effect worden hoog ingesteld, zodat de tooncorrectie dramatisch is in plaats van subtiel. Dit creëert een kenmerkende "wobbelende" klank. Kanye West speelt frequent met Auto-Tune op zijn stem om een vergelijkbaar effect te bereiken.
Hoewel compressie een subtiel geluidseffect is, zouden concertbezoekers waarschijnlijk de effecten merken als het niet gebruikt werd. Compressie is een audio-effect dat de dynamische bereik van de geluidsbron beperkt, meestal de vocalmicrofoon. Het boost zachte geluiden en verlaagt het volume van luidere. Zonder compressie zouden subtiele vocals verloren gaan onder het lawaai van de andere instrumenten en luidere vocals zouden vervormd raken.
U2 gitarist "The Edge" heeft een kenmerkende gitaarklank. U2 opnames zoals "Where the Streets Have No Name" bevatten prominente voorbeelden van zijn kenmerkende echoende gitaar. Bij U2 concerts, herstelt hij dit effect met een TC Electronic 2290 digitale delay unit en signaal splitter. De pedaal sampleert elke noot van de gitaar en speelt het direct na de originele noot af, om een echo-effect te creëren. De signaal splitter neemt de originele en vertraagde signaal en stuurt beide naar aparte versterkers. Dit creëert de illusie dat de gitarist twee gitaars tegelijk speelt.
Dit is een populair geluidseffect, met name op rockconcerts. In de meeste toepassingen is distortie een ongewenste zoem of kraak die ontstaat wanneer het signaal te sterk is. Echter, gitaar- en basspelers gebruiken distortiepedalen die een dikke, vervaagde distortie creëren. De distortie geeft een elektrische gitaar zijn kenmerkende "zware" klank. Voordat distortieeffecten wijd beschikbaar waren, moesten gitaaristen improviseren om de gewenste klank te creëren. Gitarist Link Wray erkende zijn versterkerluidsprekers te hebben gesneden om de klank van harmonische distortie na te bootsen.