Gitaar tooncontrole is een breed veld met veel werkende onderdelen. Toon is uniek voor elke gitaarspeler en wordt vaker geassocieerd met de muzikant dan met de nummers die gespeeld worden. Kwaliteit van geluid kan gemanipuleerd worden door de gitaar zelf, met effectpedalen, versterkers, en recent digitiële versterking en effectprocessors. Het proces van tooncontrole kan delicaat zijn, maar een ervaren gitaarspeler zal alle tools gebruiken, van instrument tot versterker, om bij het gewenste geluid te komen.
De volumebediening van een gitaar beïnvloedt tonale kwaliteit evenveel als elk ander mechanisme. De muzikant is in staat om het geluid geproduceerd door de elektrische gitaar "op te bottelen" door de volume-output te verlagen met de knop aan de hiel van alle elektrische gitaars. Dit doet meer dan simpelweg het geluid van de gitaar zacht maken; het krimpt het sonische bereik van tonen komend van de pickups door de versterker. Volumebediening is de makkelijkste methode van tonale controle voor de gitaarspeler, aangezien het de minst instrumentmanipulatie betreft.
De meerderheid van elektrische gitaars omvatten toonbedieningsknoppen gegroepeerd met het volumeknopje. Deze zijn meest gemeenschappelijk gesplitst in treble en bas bedieningen. Manipulatie van deze bedieningen stelt de gitaarspeler in staat om het tonale spectrum van de elektrische gitaar te duwen van de holle, spookachtige kwaliteit van zuivere bas (denk aan Alice in Chains) tot de snijdende warmte van zuivere treble (Eric Clapton).
Elektrische gitaars, zoals de Fender Stratocaster, hebben pickup-selectieschakelaars die de speler in staat stellen om door activatie van de gitaar's meerdere pickups te cyclen. Dit heeft groot tonale manipulatiepotentieel, aangezien elke pickup (drie in dit geval) een unieke toon produceert, van een warme schitterende klankkwaliteit tot de twang van een country & western ster.
Effectpedalen of "stomp boxes" staan een gitaarspeler toe om een tonale kwaliteit te incorporeren die niet mogelijk is door een directe versterker-naar-gitaar verbinding. Deze pedalen vormen tonen door diverse effecten te produceren. Bijvoorbeeld, wah-wah pedalen manipuleren treble, terwijl een "fuzz face" stomp box vervorming produceert door de abrupte aftrekking van bas. Effectpedalen kunnen bijna altijd aan en uit gezet worden met een voetswitch, wat de speler in staat stelt om snel door tonale kwaliteiten en vooraf ingestelde effecten te cyclen.
Musical Instrument Digital Interface is tot prominentie gekomen in de gitaarwereld met de ontwikkeling van USB-connectiviteit en het digitaliseren van versterkermodellen en synthesizereffecten. Muzikanten die gitaars met MIDI-mogelijkheden gebruiken, hebben toegang tot een wijd scala aan tonale effecten en kwaliteiten, andere instrumenten namaken tot het produceren van anderwerkelijke tonen die klinken alsof ze niet geproduceerd kunnen worden door een snaarinstrument. MIDI tonale bedieningen zijn met groot succes gebruikt door bands als MGMT en Muse.
De versterker is het laatste middel van tooncontrole voor de muzikant. Een kwalitatieve gitaarversterker zal volumebedieningen hebben voor elk van zijn kanalen (clean en vervormd) alsook bas, mid, treble, en reverb (echo) bedieningsknoppen. Muzikanten zijn hooggevoelig voor tonale kwaliteit (grensend op superstitieus), zorgvuldig werkend aan versterkerbedieningen tot de "perfecte" tonale kwaliteit bereikt is.