Latijnse pop heeft de afgelopen decennia enorme internationale groei beleefd. Een keer een nijmarkt, wordt Latijnse pop nu genoten door massa-publiek voor haar dansbare ritmes en vangende nummers. Echter, wat de mainstream Latijnse pop noemt, is eigenlijk een amalgama van een aantal verschillende muzikale stijlen afkomstig uit Latijns-Amerika en elders.
Salsa is een stijl van muziek en dans die haar wortels kan traceren naar Cuba en Puerto Rico. Het genre duikte voor het eerst op in de jaren 1970 en werd gepopulariseerd door immigranten Cubaanse en Puerto Ricaanse muzikanten die in New York woonden. Ondanks initieel elementen van Amerikaanse stedelijke muziek te absorberen, wordt salsa beschouwd als een van de meest herkenbare en invloedrijke stijlen van Latijnse popmuziek.
Samba is een erg populaire stijl van Brasiliaanse muziek en dans. Gebaseerd op een 2/4 ritme, is salsa ook een naaste verwant van bossa nova, een lichtere, jazzier popmuziekvariatie die populair werd in de jaren '50 en '60.
Merengue is een stijl van Latijnse dansmuziek die oorsprong vindt in de Dominicaanse Republiek. Merengue duikte voor het eerst op in de jaren 1920 en groeide de volgende 50 jaar in populariteit. De stijl werd voor het eerst populair in de Verenigde Staten door Angel Viloria en zijn Conjunto Tipico Cibaeno band. Merengue is enorm invloedrijk geweest op Latijnse pop en dans. Sterke elementen ervan zijn te horen in moderne reggaeton.
Latijnse pop omvat diverse andere genres die zijn ontkiemd uit Latijnse en Caraïbische naties. Primaire voorbeelden zijn banda, reggae, reggaeton, Tex-Mex, bossa nova en flamenco.