Heavy metal is een soort rockmuziek gekenmerkt door luid, vervormde gitaars en hard aanrijdende percussie, oorspronkelijk getypeerd door bands als Judas Priest en Black Sabbath. Moderne metal is verder verdeeld in een aantal subgenres, die elk verschillen. Daaronder vallen black metal en death metal, gelijkaardige stijlen met enkele sleutelverschillen.
Volgens de All Music-website ontwikkelde death metal zich uit de thrash metal die in de late jaren 80 populair werd door bands als Metallica en Slayer. Zoals de naam aangeeft, richten de teksten van death metal zich op pijn, dood en lijden, geplaatst op zware, trage riffs, af en toe afdwalen in ingewikkelde compositieven die herinneren aan de zogenaamde progressieve rock van de jaren 70.
Op de website Chronicles of Chaos merkt Quentin Kalis op dat black metal herkomst heeft in Scandinavië, gebaseerd op een "anti-Christelijke" filosofie die grenst aan duivelsegodendienst. Onderwerpen van nummers zijn typisch middeleeuws, soms met oude Noorse mythologie en de geschriften van "Lord of the Rings"-auteur J.R.R. Tolkien. Kalis beschrijft het black metal-geluid als "geknurrende of geschreeuwde vocals en ruige tremolo-riffs", met een treble-zware klank. In tegenstelling tot andere metalvormen, zijn gitaarsolo's minimaal, aangezien muzikale virtuositeit afgeraden wordt. Black metal-nummers zijn doorgaans rauw en simpel.
Enkele bands die Kalis noemt als vertegenwoordigers van black metal: Immortal, Satyricon, Burzum, Darkthrone, Enslaved en Emperor, die in 1994 het invloedrijke album In the Nightside Eclipse uitbracht. De website Metal Callout noemt zijn top 10 death metal bands, waaronder Arch Enemy, Suffocation, Entombed, Obituary, Carcass en Possessed. De nummer één death metal band op de lijst heet Death, de bestverkopende death metal band ter wereld.
De primaire verschillen tussen death metal en black metal liggen in het algemene geluid en het onderwerp. Vocals in black metal neigen naar schreeuwerige, krake geluiden, terwijl death metal vocals meer gutturaal zijn. Uitgebreide gitaarsolo's zijn een kenmerk van death metal, maar worden vermeden in black metal. Het onderwerp van death metal neigt naar morbide, horrorfilmachtige beschrijvingen van gruwelijke pijn en lijden. Hoewel death metal enige satanistische symboliek gebruikt, richt black metal zich typisch op het kwaad zoals vertegenwoordigd in godsdienstige systemen en diverse mythologieën en literatuur.