Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekgenres

Wat Zijn de Prominente Elementen in de Muziek van de Romantische Periode?

Het is onmogelijk om een "typisch romantisch" stuk muziek te beschrijven. Wagner met Schumann vergelijken is een relatief nutteloze activiteit die alleen bleke en dunne vergelijkingen oplevert. Om de Romantische periode te begrijpen, is het noodzakelijk zich te betrekken tot de sociale en milieuinvloeden van de tijd. Industrialisme en nationalisme inspireerden romantische reacties van componisten op hun omgeving. Hoewel de comforts van verbeterde vervoerswijzen en uitvindingen de leefomstandigheden verbeterden, waren de gruwelijke werkomstandigheden voor veel fabrieksarbeiders niet ideaal. Componistenreacties hielpen deze periode in de muziekgeschiedenis vormgeven en definiëren. Een historisch tijdperk begint en eindigt niet op een vaste datum, maar de meeste historici definiëren de Romantische periode als muziek geschreven tussen ongeveer 1815 en 1910.

Individualisme

Het proberen een "typische" romantische symfonie te definiëren is naast de pet. Elke componist had zijn eigen unieke schrijfstijl en standpunten over het muzikale proces. In tegenstelling tot de Klassieke periode van Haydn en Mozart, waarin er een universeel overeengekomen standaard voor muziek was, takelden de Romantische componisten uit en experimenteerden met nieuwe ideeën en steeds gesofisticeerdere chromatische harmonieën en melodie. Hoewel melodie nog een prominente kracht was in Romantische muziek, begon het concept van een fragment als geldig muzikaal concept geloofwaardigheid te winnen. Fragmenten waren vooral opvallend in de werken van Schumann, met name zijn vroege pianowerken en liederencycli.

Nationalisme

Er waren twee hoofdtypen nationalisme tijdens deze periode. "Agressief nationalisme" probeert muziek te gebruiken om een culturele identiteit op andere culturen op te dringen. Het geloof dat één cultuur superieur was aan een andere was prominent bij componisten die agressief nationalisme praktiseerden. Een ander type nationalisme, vaak aangeduid als "verdedigend nationalisme", probeert een sterke nationale identiteit te creëren door de muziek van een bepaald land, vaak als reactie op agressie van andere landen, zoals die van Duitsland en Rusland naar Polen. Het concept van nationalisme verschijnt in veel componistenwerken uit de Romantische periode, met name de polonaises en mazurkas van Chopin en de Hongaarse Rhapsodiën van Liszt. Latere Romantische nationalisten zijn Mussorgsky in Rusland, Smetana in Tsjechoslowakije, Granados in Spanje en Sibelius in Finland.

Integratie van de Kunsten

Muziek integreerde steeds meer met andere kunsten in de Romantische periode. Componisten als Berlioz en Liszt begonnen inspiratie op te doen uit literatuur en de Gotische architectuur van de periode. Componisten werkten met kunstenaars, trokken inspiratie van dichters en schrijvers van de tijd om hun werken inspiratie te geven. Wagner's opera's vertegenwoordigen een bijzondere ambitieuze synthese van de kunsten, evenals de symfonische werken van Scriabin.

Escapisme

Veel componisten van de Romantische periode begonnen de natuur en het concept van ontvluchting uit de wereld in hun muziek te gebruiken. Componisten begonnen naar de natuur te kijken om antwoorden op levensproblemen te vinden. Ze begonnen concepten van spiritualiteit en doel in hun muziek te adresseren – een prominente voorbeeld zijn de symfonische werken van Mahler. Met de industrialisatie die in de 1800s door Europa begon, begonnen kunstenaars en mensen te smachten naar een onbespoten omgeving vóór de dageraad van geavanceerde industriële technologie. De toondichtingen van Delius bieden een bijzonder zuiver voorbeeld van "natuur schilderen" in muziek.

Technieken

Hoewel een complete lijst met technieken onpraktisch zou zijn om op te sommen, zijn er specifieke elementen van de Romantische periode die opvallen. De uitvoerder werd het centrum van de aandacht tijdens de Romantische periode. Virtuozen, zoals Paganini, Liszt en Anton Rubinstein, en dramatische flair werden een belangrijk element van Romantische uitvoering. De piano werd gedraaid om het publiek een profiel van de muzikant te geven – een conventie gestart door de Tsjechische componist-pianist Dussek. Deze nieuwe nadruk op de muzikant als entertainer en uitvoerder was uniek voor de periode.

Chromaticisme en uitgebreide harmonieën begonnen prominent te worden in de werken van Romantische componisten, met name beginnend met Chopin en Wagner. Melodieën waren langer dan in de Klassieke periode en werden veel meer emotioneel en dramatieus. Instrumentale combinaties die nieuwe en kleurrijke timbres in het orkest creëerden, werden ontwikkeld en ingezet door componisten als Berlioz. Volksmelodieën en ritmes die niet perfect met elkaar online waren, werden geëxperimenteerd en gebruikt in Romantische composities.

Muziekgenres

Related Categories