Bluegrass-muziek gebruikt geen gecompliceerde akkordveranderingen. Veel bluegrass-nummers gebruiken drie akkoorden en soms zelfs minder. Bluesmuzikanten kunnen gemakkelijk samen jammen omdat bluesmuziek meestal een 12-maat patroon volgt en het alleen nodig is te weten in welke toonsoort je speelt. Dit is niet het geval bij bluegrass-muziek. Bluegrass vereenvoudigt verschillende invloeden zodat er verschillende akkordvoortgangen en patronen zijn, en niet slechts één of twee. Een ander verschil is dat instrumentale solo's in bluegrass draaien om de melodie van het nummer in plaats van om een bepaalde schaal.
Maak een lijst met veelvoorkomende bluegrass-akkordvoortgangen. Het bluegrass-repertoire bestaat uit viedelnummers, gospelliedjes, ballades en blues. Viedelnummers zijn vaak twee-akkord nummers die de I- en V-akkord gebruiken. Blues zijn meestal drie-akkord nummers die de I-, IV- en V-akkorden gebruiken. Een andere veelgebruikte voortgang in bluegrass omvat een grote II-akkord, in plaats van een kleine II-akkord, in de brug of refrein. Bijvoorbeeld, in de toonsoort C-groot is de grote II-akkord D-groot, in plaats van D-klein. Bluegrass-muziek daalt ook vaak een hele toon vanaf de I-akkord en gaat dan naar de V7-akkord op weg terug naar de I-akkord. In de toonsoort G zou dit G-F-D7-G zijn.
Schrijf de akkordveranderingen en arrangering voor elk nummer dat je band speelt op. Gebruik de symbolen "/ /" om één maat weer te geven. Een 12-maats blues in G zou bijvoorbeeld worden geschreven als G/G/G/G/C/C/G/G/D7/C/G/G. Een viedelnummer in D zou D/D/D/D/A/A/D/D zijn. Als één maat meer dan één akkord bevat, voeg dan gewoon beide akkoorden tussen de haakjes, zoals C Am/ E7 G/.
Oefen spelen over de veranderingen. Gebruik de akkordschema's om je solo-vaardigheden te scherpen. Bluegrass-gitaristen vertrouwen zwaar op de grote schaal, maar voegen vaak noten uit de pentatonische schaal toe. Bijvoorbeeld, een nummer in de toonsoort G zou de G-grote schaal gebruiken: G-A-B-C-D-E-F#-G. Ze neigen de twee "blue" noten uit de G-pentatonische schaal te gebruiken, namelijk F en B-bemol. Oefen spelen over de akkordveranderingen. De solo's in bluegrass-muziek zijn een combinatie van de melodie van het nummer en verzieringen uit deze twee schalen.
Schrijf een setlijst met de toonsoorten voor elk nummer. Het spelen van open snaren is een essentieel onderdeel van de bluegrass-gitaarstijl. Bluegrass-gitaristen gebruiken basis eerste-positie akkoorden, die open snaren gebruiken, zoals C, G, D, E, A, Am, Em en Dm. Open snaren zijn ook integraal voor de solo-stijl. Het incorporeren van open snaren in schalen stelt de bluegrass-gitarist in staat om mee te houden met viedel- en banjospelers.
Werkt arrangeringen uit voor elk nummer. De arrangering bepaalt welke nummers een capo vereisen en welke niet. Noteer deze informatie op je setlijst of op een apart papier. Uiteindelijk wordt het tweede natuur, maar de eerste paar keer dat je nieuwe nummers live speelt, is het makkelijk om op het verkeerde been te worden gezet.