Bluesmuziek ontstond in het zuiden van de Verenigde Staten aan het einde van de 19e eeuw, primair als een middel waarmee Afro-Amerikanen verhalen vertelden. Deze muziek heeft zich door de jaren heen geëvolueerd, en is geïntegreerd in muzikale genres als folk, jazz, rock en country. Legendarische gitaarspelers van B.B. King tot Eric Clapton tot Stevie Ray Vaughan hebben de blues een essentieel element van hun spel gemaakt. Bluesgitaar spelen is één deel talent en twee delen emotie: eenmaal je dit concept beheerst, speel je de blues.
Oefen een 12-maats bluesvoortgang. In de toonsoort C, zijn de akkoorden voor een 12-maats blues C-groot, F-groot en G-groot. De twaalf maten (muzikale maten) voor deze voortgang zijn verdeeld in vier maten van C, twee maten van F, twee meer maten van C, één maat van G, één maat van F, en twee maten van C. Leer deze voortgang in de toonsoort C om je te helpen een gevoel te ontwikkelen voor het bluesritme.
Leer de bluesschaal. Net als met de akkordvoortgang, begin met het leren ervan in de toonsoort C. Een keer je de schaal in één positie op je gitaar leert, verplaats het naar andere posities. Alle schalen kunnen in verschillende locaties op de gitaar gespeeld worden. Hoe meer posities je oefent, hoe beter je de noten kunt spelen. De bluesschaal is een grote schaal met de derde, vijfde en zevende noten verlaagd. Voor een C-blueschaal zijn de noten C-D-Es-F-Ges-As-Bes. Deze noten, gespeeld over een 12-maats bluesvoortgang, maken het bluesgeluid.
Neem verschillende ronden van de 12-maats bluesvoortgang in de toonsoort C op. Speel de voortgang af terwijl je improviseert met de C-blueschaal. De verlaagde noten zijn de "blue" noten: ze definiëren het bluesgeluid, dus gebruik ze vaak. Een blueslick is een groepering van muzikale noten die samengebonden zijn om een hele frase te creëren.
Voeg snaarbends toe aan de blueslicks. Om een snaar te benden, speel een noot op je gitaar en duw de snaar omhoog of trek hem naar beneden met je vinger, wat ervoor zorgt dat de snaar buigt. Dit zal de toonhoogte van de oorspronkelijke noot veranderen. Blues-solo's beginnen vaak met snaarbends, en muzikale zinnen eindigen vaak met hen. Incorporeer kortere, kleinere bends doorheen de lick, zoals je past ziet (bluesmuziek is zwaar improvisatorisch). Bending-technieken kunnen ook foute noten redden door de toon van de snaar te veranderen totdat de noot in toon komt.
Incorporeer vibrato en glijnoten om meer textuur en emotie in je blues-spel te brengen. Om vibrato toe te passen, beweeg je vinger zachtjes tegen de snaar wanneer je een noot speelt. Dit geeft de noot een trillende, wobbelende effect. Om een glijnoot te gebruiken, begin één of twee bundjes onder de noot die je wilt spelen en sleep je vinger omhoog naar de noot die je wilt spelen. Je kunt ook een reverse slide gebruiken, je vinger weg van de noot bewegen nadat je het speelt. Glijnoten, gecombineerd met vibrato en snaarbending, laten je klinken alsof je je hele leven de blues hebt gespeeld.