Rhythm & Blues (ook R&B genoemd) is een brede term om een wijd scala aan populaire muziek te classificeren. Meestal wordt het gebruikt voor muziek gecreëerd en beluisterd door een overwegend Afrikaans-Amerikaans publiek. De term ontstond in de late jaren 40 in Billboard magazine om zwarte populaire muziek te beschrijven.
In de vroege jaren 50 werd de naam rhythm and blues afgeleid van de stijl van populaire zwarte muziek toen, die het ritme van rock 'n' roll nam en integreerde in traditionele blues. Chuck Berry, Fats Domino en The Neville Brothers zijn vroege R&B-artiesten. Sommige beschouwen ook witte artiesten als Bill Haley en Elvis Presley als vroege voorbeelden – hoewel veel van Elvis' grootste hits van die tijd covers waren van nummers oorspronkelijk door zwarte artiesten. Naarmate meer witte artiesten het geluid van R&B overnamen, werd het vaker gewoon rock 'n' roll genoemd.
Wat R&B constituïerde veranderde in de jaren 60, met de popularisering van Motown en Memphis 'soul'-muziek, gecategoriseerd als R&B. Populaire artiesten die deze stijl definieerden: The Supremes, Otis Redding, Aretha Franklin, The Jackson 5. Soulmuziek van die tijd door witte artiesten werd 'blue-eyed soul' genoemd, voor artiesten als The Righteous Brothers en Mitch Ryder.
Soulmuziek splitste in subgenres in de late jaren 60 en vroege 70, en de definitie van R&B veranderde weer. Artiesten als James Brown namen het soul-sjabloon en maakten het meer uptempo en dansbaar, wat funk creëerde. Gladde soul, ook Philly Soul genoemd omdat veel artiesten van Philadelphia's Stax Records waren, deed het tegenovergestelde en vertraagde soul. Philly soul-artiesten als The O'Jays en The Spinners stonden meer op vocals en complexe arrangementen met hoorn- en snaarsecties, een verleidelijk geluid perfect voor romantische nummers.
Soulmuziek bleef populair in de jaren 70, net als discomuziek, die vroeg elementen van funk en soul incorporeerde. Naarmate het decennium vorderde, begon rapmuziek voet te vangen, en incorporeerde ook R&B-elementen in zijn geluid, voornamelijk via de samples voor beats. In de late jaren 80 vonden rap- en hiphopinvloeden hun weg in R&B. Artiesten als Boyz II Men, En Vogue en New Edition namen beats en productiestijlen gepioneerd door hip-hop en bouwden ze in R&B, wat het populaire subgenre New Jack Swing creëerde dat R&B-radio domineerde tot in de jaren 90.
Vanaf 2010 was R&B een parapluvorm vaak gebruikt om elke zwarte artiest te beschrijven die niet voornamelijk rapvocals gebruikte, hoewel beat-gerichte rap-productiestijlen frequent gebruikt werden. R&B was meer dan ooit als popmuziek, en de termen waren bijna uitwisselbaar voor massaal succesvolle artiesten als Beyoncé of Brandy. Vaak werd dit type pop/R&B 'urban' muziek gedoopt. Net als R&B in de jaren 40 was het een term om een stijl van zwarte artiesten te classificeren, hoewel witte artiesten als Justin Timberlake het ook in hun werk verwerkten.