Jazz, samen met de blues, is een van de vroegste Amerikaanse muzikale uitvindingen. Begonnen als volksmuziek die mondeling werd doorgegeven, werd het in de eerste helft van de 20e eeuw Amerika's populairste muziekgenre. Jazz' veelvuldige interpretaties leidden tot een verscheidenheid aan subgenres en nieuwe instrumentale mogelijkheden in de loop van de tijd. Een van de belangrijkste elementen, improvisatie, ontstond na de populariteit van gerangschikte big band muziek.
Jazzmuziek ontwikkelde zich in de zuidelijke VS tijdens de late 19e eeuw. Een nakomeling en tijdgenoot van blues, begon jazz als een soort volksmuziek voor zwarte Amerikanen. Een van de vroegste vormen van jazz bestaat in de vorm van ragtime, gepopulariseerd door artiesten als Jelly Roll Morton, zelfgecrediteerd als 'Uitvinder van Jazz' en Scott Joplin. New Orleans speelde een grote rol in de ontwikkeling van jazz, toen welgestelde Creoolse muzikanten gedwongen werden in armere zwarte gemeenschappen en de twee culturen elkaars muziek beïnvloedden.
Jazzmuziek, beïnvloed door Europese klassieke muziek, deelt veel van dezelfde instrumentatie. Vroege jazz bestond uit grote koperbands met trompet, basalt en saxofoon. Andere typische jazzinstrumenten zijn tuba, klarinet, contrabas, piano en drums. Naarmate jazz zich in de 20e eeuw ontwikkelde, werd geëlectrificeerd, en de elektrische bas en gitaar werden prominente jazzinstrumenten. Jazz' aanpasbaarheid opende deuren voor een verscheidenheid aan instrumenten, waaronder doedelzakken en steel pans.
Jazz werd van de jaren 20 tot de jaren 40 Amerika's populairste muziekvorm. Big bands bestonden uit groepen van meestal meer dan 12 uitvoerders die gerangschikte muziek speelden bedoeld voor dansen. Swingmuziek, gebaseerd op een schuifelend ritme, werd erg populair, gespeeld door beroemde bandleiders als Count Basie, Duke Ellington, Glenn Miller en Artie Shaw. Na een hernieuwde interesse in Dixielandmuziek in de jaren 40, werd jazz als commerciële kracht overholt door rock 'n' roll.
Terwijl vroege jazzmuziek gebaseerd was op bluesstructuur en een populaire gestructureerde dansmuziek was tijdens de jaren 20 en 30, keerde jazz terug naar zijn vroegere minder gestructureerde wortels met een meer wijdverspreide focus op improvisatie. Terwijl jazzgroepen wel degelijk jazzstandaarden kunnen spelen, zal elk lid van de groep verschillende delen van zijn optreden improviseren, wat elke jazzshow een unieke ervaring maakt.
Jazz' plaats in de Amerikaanse muziek en zijn transformaties hebben geleid tot een verscheidenheid aan subgenres naast swing, ragtime en big band muziek. Bebop, een stijl gekenmerkt door snelle ritmes, dissonantie en ingewikkelde melodieën, ontwikkelde zich in de jaren 40 als tegenhanger van mainstream jazz. Free jazz brak jazzconventies nog verder af, geleid door artiesten als Ornette Coleman en Charles Mingus. Jazzfusion ontwikkelde zich in de jaren 60 en 70, toen muzikanten jazz en rockmuziek mengden. Andere jazztypen zijn Latijnse jazz, smooth jazz en jazzcore.