Hoewel meestal verwijzend naar rapmuziek, kan Hip-hop ook instrumentaal zijn, vaak bestaande uit zware ritmische tracks en samples. Hip-hop verwijst ook over het algemeen naar de cultuur rondom de muziek.
Hip-hop begon in de jaren '70 in de Bronx in New York City. Het wordt beschouwd als een Afrikaans-Amerikaanse innovatie.
Hip-hop bestaat meestal uit DJ's die geluiden en beats manipuleren op draaitafels. Andere kenmerken omvatten vaak breakdansen en de uitvoering van bekwaam rijmen met een combinatie van gesproken woord en scatzang, bekend als rappen.
Geworteld in Afrikaans-Amerikaanse jazz en poëzie, ontstond het genre als een subgroep waar kunstenaars spraken tegen hun karge sociaal-economische omstandigheden.
Hip-hop werd een commercieel fenomeen in de late jaren '80/vroege jaren '90, winnend een massapubliek alsook kritiek. Sommigen prezen hip-hop als een voertuig voor maatschappelijke verandering, anderen beweren dat het geweld, misogynie en criminele levensstijlen glamouriseert.
Hip-hop-verkopen zijn in recente jaren gedaald, maar het genre blijft sterk en beïnvloedt opkomende artiesten die de parameters voortdurend herdefiniëren.