Dit artikel is een minieme inzicht in de controversiële en charismatische artiesten die een generatie van misfitten en hooligans, gangsters en genialen definiëren.
Rap kan teruggevolgd worden tot de jaren '30, toen Afrikaans-Amerikanen de blues gebruikten als rauwe expressie. Artiesten als Blind Willie McTell en Blind Willie Johnson zouden gesproken grapjes tussen hun gezongen teksten implementeren voor nadruk.
Moderne rap is het kind van hip-hop, een reactie op de sociaal-politieke onrust in de Zuid-Bronx in de mid-1970s. Zwarte en Latijnse jongeren organiseerden blokfeestjes met DJ's die platen draaiden, mensen die breakdanceeden en MC's die de menigte opwonden met roepen van "Yes, yes y'all. And you don't stop." Deze spreuken gaven geboorte aan rappen.
In 1982 brachten Grandmaster Flash and the Furious Five "The Message" uit, een nummer dat sprak over de armoede en vernedering van de ghetto's van New York, wat het bereik van rap voor altijd veranderde.
Artiesten als Tupac Shakur, Nas en A Tribe Called Quest herdefinieerden rapmuziek in de jaren '90. Deze artiesten verheven het genre, vernieuwden zijn boodschap en bereik door retorische flexibiliteit en onwrikbare charisma.
Rap's oorsprongen spreken van strijd en overwinning op een manier die ongeëvenaard is in haar langdurige aantrekkingskracht op de massa's.