Cajun-muziek is Louisiana volksmuziek primair bedoeld voor dansen. Met zijn rijk en prachtige patois en handtekenende accordeon-aanwezigheid, klinken Cajun-opnames ver anders dan veel van de popmuziek die vandaag op de radio te horen is. Een grondige begrip van Cajun en de primaire stijl, Zydeco, vereist het herkennen van instrumentale en zangtechnieken en bekwaamheid met de beste artiesten van het genre.
Je kunt Cajun-muziek beter begrijpen door te leren over de oorsprong. Volgens "All Music Guide" ontstond Cajun-muziek met Louisiana's Acadiërs in de late 1800s. De Acadiërs, die naar het zuidwestelijke deel van Louisiana vanuit Nova Scotia kwamen, brachten een traditie van Franse volksliederen mee; door de viool en de accordeon toe te voegen, vonden Cajun-spelers dansen uit die het centrum van het sociale leven in die cultuur waren.
Tegelijkertijd hielden Creoolse muzikanten – nakomelingen van zwarte slaven die muzikaal beïnvloed werden door Afrikaanse en Caraïbische ritmes – ook dansen. De vroege Cajun- en Creoolse artiesten begonnen over te steken en samen te spelen, schrijft Cajun-muziekhistoricus David Simpson. Zydeco, met zijn Cajun-wortels en de invloeden van soul en rhythm and blues, begon in ongeveer de jaren '20 en ontwikkelde zich langzaam tot een populariteitsexplosie vanaf de jaren '50.
Cajun-muziek heeft een basis handtekeninggeluid dat je de stijl direct laat herkennen. Simpson legt uit dat de vroegste Cajun-muziek zich primair richtte op violen. Praktijkers voegden toen de accordeon toe; de dominante toonsoorten waren C en D, wat de kenmerken van de meeste Cajun-liederen werden. Simpson zegt dat hoewel de accordeon in de jaren '30 kort uit de gratie viel bij Cajun-artiesten – swingmuziek was destijds de rage, dus Cajun-artiesten adopteerden koperinstrumenten, samen met bluegrass-stijlen – de accordeon herleefd werd door de Zydeco-spelers van de jaren '50.
Simpson merkt ook op dat Cajun-muziek specifieke instrumentatie en zangstijlen ontwikkelde uit noodzaak. De sociale dansen die Cajun-spel gingen vergezellen, waren luid; de accordeon was een van de weinige instrumenten die boven de rumoer hoorbaar was. Evenzo was de klassieke primaire zangstijl van Cajun-artiesten een hoge piepende toon die de gespeelde noten matchte en ook over de dansvloer heen hoorbaar was, legt Simpson uit.
Om Cajun-muziek daadwerkelijk te spelen, heb je een accordeon nodig – bij voorkeur een diatonisch model – en de begeleiding van de viool. Probeer mee te zingen met Cajun-opnames, gericht op het matchen van de hoge toonhoogte van de noten.
Zodra je weet waar het vandaan komt en hoe het klinkt, moet je je vertrouwd maken met de grote uitvoerders van Cajun-muziek. De eerste bekende Cajun-plaat, geproduceerd in 1928, was Joe Falcon's "Allons à Lafayette". Vroege sterren als Leo Soileau en Harry Choates zetten de basis voor later landelijk bekende artiesten als Clifton Chenier ("de Koning van Zydeco") in de jaren '50, BeauSoleil in de jaren '70 en Boozoo Chavis in de jaren '80.
"All Music Guide" legt uit dat Cajun-muziek in de jaren '80 echt doorbrak, toen Cajun-voedsel landelijk populair werd. Misschien is de meest effectieve manier om Cajun-muziek te genieten, eigenlijk Zuidwest-Louisiana bezoeken. Leer Cajun-muziek beter waarderen door de lokale cultuur op te nemen in een bar of club, Cajun-eten te eten en de muziek live te horen.