Rapmuziek heeft een reputatie voor negativiteit; rapteksten reflecteren vaak de realiteit van stedelijke wijken, inclusief misdaad en geweld. Toch heeft rap ook een positieve invloed die aanwezig was bij de start van hip-hopcultuur en een sleutelcomponent blijft vandaag.
Hip-hopcultuur begon in de Bronx, New York, in de jaren '70. Blokfeesten georganiseerd door de innovatieve DJ Kool Herc omvatten rap en breakdansen, als alternatief voor bendeactiviteiten.
Vroege rappers "battleden" elkaar met woorden, niet met wapens. Rivaliteiten tussen groepen als de Sugar Hill Gang en de Furious Five waren speels en omvatten het samen opnemen van nummers, vol met opschepping.
Trots op je thuisstad was een andere vroege bron van positieve rap. Shoutouts, of het noemen van wijknamen of steden, waren gebruikelijk op huisfeesten en op platen.
Rap helpt jong stedelijke mannen nog steeds gevoelens uit te drukken. Professor Murray Forman, mediastudies-professor, zegt dat rap een positieve invloed heeft door jonge zwarten te helpen culturele perspectieven te detailleren.
Rapmuziek kan positieve effecten hebben op politiek en sociaal bewustzijn. Artiesten als Public Enemy, Mos Def en The Roots hebben een traditie voortgezet van het bevragen van stedelijk publiek beleid en politiek door rapteksten.
Een ander over het hoofd geziene positief aspect van rap is puur muzikaal. Forman zegt dat creativiteit muzikale innovatie in rap heeft gesponeerd.