Zwarte Amerikaanse muziek is van vitale belang voor de creatie van genres als jazz en blues. Hedendaagse R&B en hip hop worden beschouwd als directe nakomelingen van de oorspronkelijke vormen van Afrikaans-Amerikaanse muziek, wier oorsprong in de slavenhandel naar de nieuwe wereld ligt.
Zwarte Amerikaanse muziek begint in de vroege 1600s, toen slaven voor het eerst uit Afrika naar Amerika gebracht werden door slavenhandelaars. Slaven werden ontdaan van alle bezittingen, maar redden hun cultuur door hun muziek. Hoewel slavernij minder voorval in het noorden was dan in het zuiden, bestond het in alle koloniën. Slaven waren meestal huishoudelijke dienaren in het noorden, wat hen meer vrijheid gaf om hun cultuur publiekelijk uit te drukken dan in het zuiden. Begin 1700s: zwarte gospelmuziek werd populair in alle delen van de noordelijke samenleving. 1723: Nero Benson, eerste zwarte muzikant in Amerikaanse militaire geschiedenis, diende als trompetter in het US leger. 1729: eerste publieke optredens van Afrikaans-Amerikaanse muziek in het noorden. Daarna volgden meer publieke vertoningen van Afrikaans-gebaseerde muziek.
Eén van de vroegste bekende publieke uitingen waren Pinkster-festivals. Krantenberichten uit New York (vroeg 1737) beschreven festivals vol Afrikaanse muziek, op replica's van Afrikaanse instrumenten, en culturele dansen. Het noorden was sterk anti-slavernij; deze vrije uiting van Afrikaanse muziek/cultuur verscheen in noordelijke publicaties met abolitionistische insteek.
Vroeg 1620 maakten Engelse verkenners al opmerkingen over het belang van muziek in Afrikaanse cultuur. Britse verkenners/handelaars (Richard Jobson, James Houstoun) maakten gedetailleerde notities van contact met verschillende stammen; een gemeenschappelijk thema: sterke aanwezigheid van muziek in Afrikaanse samenleving. Houstoun noteerde instrumenten als trommen en hoornen die gebruikt werden om hem te begroeten bij het hof van koning Conny. Trommen werden een belangrijk deel van Zwarte Amerikaanse muziek. De ritmes uit die Afrikaanse stammen die naar Amerika gebracht werden, werden integraal onderdeel van jazz, blues, hip hop. Het belang van de hoorn in Afrikaanse muziek komt uit in de evolutie van jazz, met legendarische hoornspelers als Miles Davis en Louis Armstrong.
Drie kernsoorten Afrikaans-Amerikaanse muziek: jazz, blues, gospel.
Gospel: religieuze hymnes die in de velden begonnen, gezongen door slaven tijdens het werk. In het noorden, vóór de Burgeroorlog, verschenen veel publicaties van zwarte gospel-bladmuziek en teksten als reactie op groeiend belangstelling in zwarte muziek.
Blues: eigenlijk de religieuze vertelneiging van gospel gezet op de primatieve ritmes van gitaars en trommen. Vroege blues in het zuiden nabij de Mississippi-delta, meegevoerd door Afrikaans-Amerikanen die de extreme armoede wilden ontvluchten.
Jazz: vaak aangeduid als uniek Amerikaanse muzikale vorm die rond de eeuwwisseling prominentie kreeg.
Afrikaanse stammen gebruikten vaak een "praattrom" voor communicatie. Ze gebruikten muziek en dans om verhalen te vertellen, nieuws door te geven, boodschappen tussen stammen te sturen. Zo ontwikkelde Afrikaanse samenleving een diepe afhankelijkheid van muziek als primaire communicatievorm. Deze afhankelijkheid werd mee naar Amerika genomen en wordt beschouwd als drijvende kracht achter de creatie van alle Zwarte Amerikaanse muziek door de Amerikaanse geschiedenis heen.