In de oud-Griekse muziektheorie werd elk van de zeven primaire modi (tonoi) verondersteld distincte emotionele toestanden of ethische karakters te oproepen — een concept bekend als ethos. Hoewel associaties variëren tussen theoretici (Plato, Aristoteles, Aristides Quintilianus), vertegenwoordigt het volgende veelvoorkomende historische toeschrijvingen:
| Modus | Historische Emotionele Associaties |
|---|---|
| Doriaans | Ernstig, waardig, mannelijk, bevorderlijk voor moed en zelfbeheersing |
| Phrygisch | Extatisch, gepassioneerd, intens, vuurig, soms treurig of orgiastisch |
| Lydisch | Ontspannen, verzachtend, teer, vrolijk, soms als effeminat of luxueus beschouwd |
| Mixolydisch | Vrolijk, speels, levendig, expressief van vieren |
| Aeolisch | Melancholisch, droevig, klagend, treurig, zacht (basis voor moderne natuurlijke mineur) |
| Ionisch | Energiek, gelukkig, levendig, optimistisch (equivalent aan moderne majeur-toonladder) |
| Hypolydisch | Goddelijk, mystisch, etherisch, hemels, contemplatief |
Let op: Deze "Griekse modi" verschillen van middeleeuwse kerkmodi en moderne modale toonladders, hoewel ze namen delen. Het oude systeem was gebaseerd op tetrachord-soorten en toonhoogteplaatsing, niet puur op toonladderpatronen.