Expliciete dynamische aanwijzingen (piano, forte, crescendo, diminuendo) verschenen voor het eerst in de late 16e eeuw in Italië. Sleutelfiguren:
Vroegere Renaissance-muziek steunde op geïmpliceerde dynamiek (textuur, registratie). Het Barok-tijdperk standaardiseerde termen en symbolen (p, f, cresc., dim.), waardoor dynamiek een kernuitdrukkingsmiddel werd.