De gitaar's liniaal dateert uit 15e-eeuws Spanje. Vroegere vihuela en guitarra latina hadden vier dubbele choirs (paren snaren). In de 16e eeuw werden zes enkele snaren standaard — de voorloper van de moderne stemming.
Spaanse ontdekkingsreizigers droegen gitaren naar Amerika. In Mexico smolten ze samen met inheemse tradities. In Europa evolveerden ze door Barok, Klassiek, en Romantiek — werven verkrijgend, vaste stemming, en moderne lichaamsvormen.
Antonio de Torres (1817–1892) definieerde de klassieke gitaar's proporties. Orville Gibson boogde hem. Leo Fender en Les Paul elektrificeerden hem. C.F. Martin staalde hem voor folk en country.
Vandaag worden gitaren overal gebouwd — Fender (VS/Mexico), Gibson (VS), Martin (VS/Mexico), Taylor (VS/Mexico), Yamaha (Japan/China/Indonesië), Cort (Korea/Indonesië), en talloze luthiers wereldwijd. Zes snaren. Oneindige stemmen.