De claim dat de 18e eeuw weinig grote muziek opleverde is ongefundeerd. De Klassieke periode (ca. 1730–1820) was een piek van creativiteit en innovatie:
Haydn ("Vader van de Symfonie/Strijkkwartet"), Mozart (600+ meesterwerken), en Beethoven (revolutionaire symfonieën, sonates, kwartetten) bloeiden allemaal.
De symfonie en het strijkkwartet volgden tot majeure vormen. Opera bloeide (Mozart's Figaro, Don Giovanni). Toetsenmuziek explodeerde met de opkomst van de piano.
Sacrale werken (messen, oratoria), kamer muzie, concerten, en volks-geïnspireerde stukken waren overvloedig. Bach, Handel, Vivaldi, en C.P.E. Bach overbrugden Barok en Klassiek.
Verre van kaal, is de 18e eeuw een hoeksteen van de Westerse muziekgeschiedenis.