Een ayre (ook gespeld air) is een genre van Engels seculier sololied met luitbegeleiding, bloeiend van de late 16e tot de vroege 17e eeuw. Het vertegenwoordigt de piek van de Renaissance luitlied-kunst.
| Element | Beschrijving |
|---|---|
| Besetting | Solostem + luit (meest algemeen); ook stem + gamba's, of luit solo (instrumentale ayre) |
| Textuur | Homofonisch: melodiedominerend, akkoordale luitbegeleiding (niet polyfoon als madrigalen) |
| Vorm | Strofisch (AAA...) of doorgecompliceerd; vaak AABB met herhalingen |
| Ritme | Dansafgeleid: pavane, galliard, almain, courante ritmes |
| Melodie | Lyrisch, kleine ambitus, spraakachtige declamatie, beperkt melisma |
| Harmonie | Modaal overgaand naar tonale; functionele cadenties duiken op |
| Tekst | Seculier: liefde, natuur, pastorale, drinken, melancholie; Engelse poëzie (sonnetten, liederen) |
| Uitvoeringscontext | Domestieke kamers, hofvermaak, amateur & professional |
Vroegemuziekensembles (The Consort of Musicke, Dowland Project, Nigel North, Emma Kirkby) nemen ayres op en voeren ze uit op periode-instrumenten (renaissance luit, viola da gamba). Uitgaves beschikbaar via Stainer & Bell, Faber, OMI.