Timbre (Niet “Trimbre”): Definitie In Muziek
Timbre (uitgesproken TAM‑ber) = klankkleur/kwaliteit die stemmen/instrumenten onderscheidt bij dezelfde toonhoogte/luidheid.
Bepaald Door:
- Harmonisch spectrum: Relatieve amplitudes van overtonen.
- Aanval/afklank: Aanslag transient (pluk, boog, blaas) + envelop.
- Formanten: Resonantiepieken (vaste frequenties, bijv. klankkleuren).
- Ruisonderdeel: Adem, boogschraping, toetsklik.
Voorbeelden
- Piano vs. gitaar speelnde zelfde noot: ander aanval + harmonische.
- Zelfde zanger: ademig vs. belt → timbre verandering.
- Synth: Timbre = patch ontwerp (oscillatoren, filters, enveloppen).
“Trimbre” is een spelfout.