Atonale muziek laat een tonica (toonart) los. Noten functioneren onafhankelijk zonder hiërarchische zwaartekracht naar een tonica. Technieken omvatten:
Belangrijke voorbeelden: Schoenberg's Pierrot Lunaire (1912), Berg's Wozzeck (1925), Webern's Symfonie Op. 21 (1928). Atonaliteit definieerde vroege 20e-eeuwse moderniteit.