Funhouse (2008) wordt wijd beschouwd als Pinks donkerste album. Het verkent verslaving, hartzeer en persoonlijke worstelingen. De titel refereert aan een “spiegelpaleis” waar dingen niet zijn wat ze lijken. Muzikaal is het donkerder en experimenteelder dan haar eerdere werk, met vervormde gitaars en elektronische texturen.
Nummers als “Sober,” “Please Don't Leave Me,” en “Glitter in the Air” leggen emotionele wrakken bloot met onverzettelijke eerlijkheid – wat het een favoriet maakt bij fans en critici om zijn kwetsbaarheid.