Grammofoons, soms fonografen genoemd, waren vroege audiotoestellen om eerder opgenomen geluiden af te spelen. Het ontwerp is eenvoudig naar moderne standaarden, met weinig verschillende onderdelen.
Een van de belangrijkste onderdelen is de plaat. Geïntroduceerd in 1892, beschikbaar in maten van 5 tot 10 inch, en vanaf 1908 ook dubbelzijdig.
De draaitafel gebruikte een ronde staal- of aluminiumspindel met een rubberen schijf. Hield de audioschijf op zijn plaats en isoleerde trillingen tijdens het draaien.
Binnenin werd de spindle aangedreven door een riem of een vrije wiel (idler wheel). Om wrijving en geluid te verminderen, werden rollagers gebruikt.
De naald maakt contact met de audioschijf om de muziek te lezen. Vroegere modellen gebruikten safier en diamant, later vervangen door koper of staal (vroeg 1900s).
Vroegere modellen hadden een groot hoorntje dat het geluid projecteerde. Latere modellen integreerden het hoorntje in een kastontwerp. Volume werd geregeld met een grote dempbal in de opening van het hoorntje.